Epeisodion 5
Οἰδίπους
κἄγωγʼ ἀκούειν· ἀλλʼ ὅμως ἀκουστέον.
1170
Θεράπων
κείνου γέ τοι δὴ παῖς ἐκλῄζεθʼ· ἡ δʼ ἔσω
κάλλιστʼ ἂν εἴποι σὴ γυνὴ τάδʼ ὡς ἔχει.
Οἰδίπους
ἦ γὰρ δίδωσιν ἥδε σοι;
Οἰδίπους
ὡς πρὸς τί χρείας;
Θεράπων
ὡς ἀναλώσαιμί νιν.
Οἰδίπους
τεκοῦσα τλήμων;
1175
Θεράπων
θεσφάτων γʼ ὄκνῳ κακῶν.
1175
Θεράπων
κτενεῖν νιν τοὺς τεκόντας ἦν λόγος.
Οἰδίπους
πῶς δῆτʼ ἀφῆκας τῷ γέροντι τῷδε σύ;
Θεράπων
κατοικτίσας, ὦ δέσποθʼ, ὡς ἄλλην χθόνα
δοκῶν ἀποίσειν, αὐτὸς ἔνθεν ἦν· ὁ δὲ
κάκʼ εἰς μέγιστʼ ἔσωσεν. εἰ γὰρ οὗτος εἶ
1180
ὅν φησιν οὗτος, ἴσθι δύσποτμος γεγώς.
Οἰδίπους
ἰοὺ ἰού· τὰ πάντʼ ἂν ἐξήκοι σαφῆ.
ὦ φῶς, τελευταῖόν σε προσβλέψαιμι νῦν,
ὅστις πέφασμαι φύς τʼ ἀφʼ ὧν οὐ χρῆν, ξὺν οἷς τʼ
οὐ χρῆν ὁμιλῶν, οὕς τέ μʼ οὐκ ἔδει κτανών.
1185
