Stasimon 2
Ἰοκάστη
καὶ τίς ἦν λόγος;
Χορός
ἅλις ἔμοιγʼ, ἅλις, γᾶς προπονουμένας,
685
φαίνεται ἔνθʼ ἔληξεν αὐτοῦ μένειν.
Οἰδίπους
ὁρᾷς ἵνʼ ἥκεις, ἀγαθὸς ὢν γνώμην ἀνήρ,
τοὐμὸν παριεὶς καὶ καταμβλύνων κέαρ;
[Choral 2]
ὦναξ, εἶπον μὲν οὐχ ἅπαξ μόνον,
690
Χορός
ἴσθι δὲ παραφρόνιμον, ἄπορον ἐπὶ φρόνιμα
πεφάνθαι μʼ ἄν, εἴ σʼ ἐνοσφιζόμαν,
ὅς τʼ ἐμὰν γᾶν φίλαν ἐν πόνοις
ἀλύουσαν κατʼ ὀρθὸν οὔρισας,
695
τανῦν τʼ εὔπομπος, ἂν γένοιο.
Ἰοκάστη
πρὸς θεῶν δίδαξον κἄμʼ, ἄναξ, ὅτου ποτὲ
μῆνιν τοσήνδε πράγματος στήσας ἔχεις.
