Epeisodion 4
Οἰδίπους
τί δʼ ἄλγος ἴσχοντʼ ἀγκάλαις με λαμβάνεις;
Ἄγγελος
ποδῶν ἂν ἄρθρα μαρτυρήσειεν τὰ σά·
Οἰδίπους
οἴμοι, τί τοῦτʼ ἀρχαῖον ἐννέπεις κακόν;
Ἄγγελος
λύω σʼ ἔχοντα διατόρους ποδοῖν ἀκμάς.
Οἰδίπους
δεινόν γʼ ὄνειδος σπαργάνων ἀνειλόμην.
1035
Ἄγγελος
ὥστʼ ὠνομάσθης ἐκ τύχης ταύτης ὃς εἶ.
Οἰδίπους
ὦ πρὸς θεῶν, πρὸς μητρὸς ἢ πατρός; φράσον.
Ἄγγελος
οὐκ οἶδʼ· ὁ δοὺς δὲ ταῦτʼ ἐμοῦ λῷον φρονεῖ.
Οἰδίπους
ἦ γὰρ παρʼ ἄλλου μʼ ἔλαβες οὐδʼ αὐτὸς τυχών;
Ἄγγελος
οὔκ, ἀλλὰ ποιμὴν ἄλλος ἐκδίδωσί μοι.
1040
Οἰδίπους
τίς οὗτος; ἦ κάτοισθα δηλῶσαι λόγῳ;
Ἄγγελος
τῶν Λαΐου δήπου τις ὠνομάζετο.
Οἰδίπους
ἦ τοῦ τυράννου τῆσδε γῆς πάλαι ποτέ;
Ἄγγελος
μάλιστα· τούτου τἀνδρὸς οὗτος ἦν βοτήρ.
Οἰδίπους
ἦ κἄστʼ ἔτι ζῶν οὗτος, ὥστʼ ἰδεῖν ἐμέ;
1045
Ἄγγελος
ὑμεῖς γʼ ἄριστʼ εἰδεῖτʼ ἂν οὑπιχώριοι.
Οἰδίπους
ἔστιν τις ὑμῶν τῶν παρεστώτων πέλας,
ὅστις κάτοιδε τὸν βοτῆρʼ ὃν ἐννέπει,
εἴτʼ οὖν ἐπʼ ἀγρῶν εἴτε κἀνθάδʼ εἰσιδών;
σημήναθʼ, ὡς ὁ καιρὸς ηὑρῆσθαι τάδε.
1050
Χορός
οἶμαι μὲν οὐδένʼ ἄλλον ἢ τὸν ἐξ ἀγρῶν,
ὃν κἀμάτευες πρόσθεν εἰσιδεῖν· ἀτὰρ
ἥδʼ ἂν τάδʼ οὐχ ἥκιστʼ ἂν Ἰοκάστη λέγοι.
Οἰδίπους
γύναι, νοεῖς ἐκεῖνον, ὅντινʼ ἀρτίως
μολεῖν ἐφιέμεσθα; τόνδʼ οὗτος λέγει;
1055
Ἰοκάστη
τί δʼ ὅντινʼ εἶπε; μηδὲν ἐντραπῇς· τὰ δὲ
ῥηθέντα βούλου μηδὲ μεμνῆσθαι μάτην.
Οἰδίπους
οὐκ ἂν γένοιτο τοῦθʼ ὅπως ἐγὼ λαβὼν
σημεῖα τοιαῦτʼ οὐ φανῶ τοὐμὸν γένος.
Ἰοκάστη
μὴ πρὸς θεῶν, εἴπερ τι τοῦ σαυτοῦ βίου
1060
