Epeisodion 5
Ἠλέκτρα
οὐδέ γʼ ἐς θυμὸν φέρω.
Ὀρέστης
οὐκ οἶσθʼ ὅτῳ μʼ ἔδωκας εἰς χέρας ποτέ;
Ὀρέστης
οὗ τὸ Φωκέων πέδον
ὑπεξεπέμφθην σῇ προμηθίᾳ χεροῖν.
1350
Ἠλέκτρα
ἦ κεῖνος οὗτος, ὅν ποτʼ ἐκ πολλῶν ἐγὼ
μόνον προσηῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ;
Ὀρέστης
ὅδʼ ἐστί· μή μʼ ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις.
Ἠλέκτρα
ὦ φίλτατον φῶς, ὦ μόνος σωτὴρ δόμων
Ἀγαμέμνονος, πῶς ἦλθες; ἦ σὺ κεῖνος εἶ,
1355
ὃς τόνδε κἄμʼ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων;
ὦ φίλταται μὲν χεῖρες, ἥδιστον δʼ ἔχων
ποδῶν ὑπηρέτημα, πῶς οὕτω πάλαι
ξυνών μʼ ἔληθες οὐδʼ ἔφαινες, ἀλλά με
λόγοις ἀπώλλυς, ἔργʼ ἔχων ἥδιστʼ ἐμοί;
1360
χαῖρʼ, ὦ πάτερ· πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ·
χαῖρʼ· ἴσθι δʼ ὡς μάλιστά σʼ ἀνθρώπων ἐγὼ
ἤχθηρα κἀφίλησʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
Παιδαγωγός
ἀρκεῖν δοκεῖ μοι· τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγους
πολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραι τʼ ἴσαι,
1365
αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν, Ἠλέκτρα, σαφῆ.
σφῷν δʼ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτι
νῦν καιρὸς ἔρδειν· νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη,
νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον· εἰ δʼ ἐφέξετον,
φροντίζεθʼ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροις
1370
ἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι.
Ὀρέστης
οὐκ ἂν μακρῶν ἔθʼ ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων,
Πυλάδη, τόδʼ εἴη τοὔργον, ἀλλʼ ὅσον τάχος
χωρεῖν ἔσω, πατρῷα προσκύσανθʼ ἕδη
θεῶν, ὅσοιπερ πρόπυλα ναίουσιν τάδε.
1375
