Epeisodion 2
Ἠλέκτρα
κήρυσσέ μʼ εἰς ἅπαντας, εἴτε χρῇς κακὴν
εἴτε στόμαργον εἴτʼ ἀναιδείας πλέαν.
εἰ γὰρ πέφυκα τῶνδε τῶν ἔργων ἴδρις,
σχεδόν τι τὴν σὴν οὐ καταισχύνω φύσιν.
Χορός
ὁρῶ μένος πνέουσαν· εἰ δὲ σὺν δίκῃ
610
ξύνεστι, τοῦδε φροντίδʼ οὐκέτʼ εἰσορῶ.
Κλυταιμνήστρα
ποίας δʼ ἐμοὶ δεῖ πρός γε τήνδε φροντίδος,
ἥτις τοιαῦτα τὴν τεκοῦσαν ὕβρισεν,
καὶ ταῦτα τηλικοῦτος; ἆρά σοι δοκεῖ
χωρεῖν ἂν εἰς πᾶν ἔργον αἰσχύνης ἄτερ;
615
Ἠλέκτρα
εὖ νυν ἐπίστω τῶνδέ μʼ αἰσχύνην ἔχειν,
κεἰ μὴ δοκῶ σοι· μανθάνω δʼ ὁθούνεκα
ἔξωρα πράσσω κοὐκ ἐμοὶ προσεικότα.
ἀλλʼ ἡ γὰρ ἐκ σοῦ δυσμένεια καὶ τὰ σὰ
ἔργʼ ἐξαναγκάζει με ταῦτα δρᾶν βίᾳ·
620
αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματʼ ἐκδιδάσκεται.
Κλυταιμνήστρα
ὦ θρέμμʼ ἀναιδές, ἦ σʼ ἐγὼ καὶ τἄμʼ ἔπη
καὶ τἄργα τἀμὰ πόλλʼ ἄγαν λέγειν ποεῖ.
Ἠλέκτρα
σύ τοι λέγεις νιν, οὐκ ἐγώ· σὺ γὰρ ποεῖς
τοὔργον· τὰ δʼ ἔργα τοὺς λόγους εὑρίσκεται.
625
Κλυταιμνήστρα
ἀλλʼ οὐ μὰ τὴν δέσποιναν Ἄρτεμιν θράσους
τοῦδʼ οὐκ ἀλύξεις, εὖτʼ ἂν Αἴγισθος μόλῃ.
Ἠλέκτρα
ὁρᾷς; πρὸς ὀργὴν ἐκφέρει, μεθεῖσά μοι
λέγειν ἃ χρῄζοιμʼ, οὐδʼ ἐπίστασαι κλύειν.
Κλυταιμνήστρα
οὔκουν ἐάσεις οὐδʼ ὑπʼ εὐφήμου βοῆς
630
θῦσαί μʼ, ἐπειδὴ σοί γʼ ἐφῆκα πᾶν λέγειν;
Ἠλέκτρα
ἐῶ, κελεύω, θῦε· μηδʼ ἐπαιτιῶ
τοὐμὸν στόμʼ, ὡς οὐκ ἂν πέρα λέξαιμʼ ἔτι.
Κλυταιμνήστρα
ἔπαιρε δὴ σὺ θύμαθʼ ἡ παροῦσά μοι
πάγκαρπʼ, ἄνακτι τῷδʼ ὅπως λυτηρίους
635
