Epeisodion 4
Ὀρέστης
ἆρʼ, ὦ γυναῖκες, ὀρθά τʼ εἰσηκούσαμεν
ὀρθῶς θʼ ὁδοιποροῦμεν ἔνθα χρῄζομεν;
Χορός
τί δʼ ἐξερευνᾷς καὶ τί βουληθεὶς πάρει;
1100
Ὀρέστης
Αἴγισθον ἔνθʼ ᾤκηκεν ἱστορῶ πάλαι.
Χορός
ἀλλʼ εὖ θʼ ἱκάνεις χὠ φράσας ἀζήμιος.
Ὀρέστης
τίς οὖν ἂν ὑμῶν τοῖς ἔσω φράσειεν ἂν
ἡμῶν ποθεινὴν κοινόπουν παρουσίαν;
Χορός
ἥδʼ, εἰ τὸν ἄγχιστόν γε κηρύσσειν χρεών.
1105
Ὀρέστης
ἴθʼ, ὦ γύναι, δήλωσον εἰσελθοῦσʼ ὅτι
Φωκῆς ματεύουσʼ ἄνδρες Αἴγισθόν τινες,
Ἠλέκτρα
οἴμοι τάλαινʼ, οὐ δή ποθʼ ἧς ἠκούσαμεν
φήμης φέροντες ἐμφανῆ τεκμήρια;
Ὀρέστης
οὐκ οἶδα τὴν σὴν κληδόνʼ· ἀλλά μοι γέρων
1110
ἐφεῖτʼ Ὀρέστου Στρόφιος ἀγγεῖλαι πέρι.
Ἠλέκτρα
τί δʼ ἔστιν, ὦ ξένʼ; ὥς μʼ ὑπέρχεται φόβος.
Ὀρέστης
φέροντες αὐτοῦ σμικρὰ λείψανʼ ἐν βραχεῖ
τεύχει θανόντος, ὡς ὁρᾷς, κομίζομεν.
Ἠλέκτρα
οἲ ʼγὼ τάλαινα, τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἤδη σαφὲς
1115
πρόχειρον ἄχθος, ὡς ἔοικε, δέρκομαι.
Ὀρέστης
εἴπερ τι κλαίεις τῶν Ὀρεστείων κακῶν,
τόδʼ ἄγγος ἴσθι σῶμα τοὐκείνου στέγον.
Ἠλέκτρα
ὦ ξεῖνε, δός νυν, πρὸς θεῶν, εἴπερ τόδε
κέκευθεν αὐτὸν τεῦχος, εἰς χεῖρας λαβεῖν,
1120
ὅπως ἐμαυτὴν καὶ γένος τὸ πᾶν ὁμοῦ
ξὺν τῇδε κλαύσω κἀποδύρωμαι σποδῷ.
Ὀρέστης
δόθʼ, ἥτις ἐστί, προσφέροντες· οὐ γὰρ ὡς
ἐν δυσμενείᾳ γʼ οὖσʼ ἐπαιτεῖται τάδε,
ἀλλʼ ἢ φίλων τις ἢ πρὸς αἵματος φύσιν.
1125
Ἠλέκτρα
ὦ φιλτάτου μνημεῖον ἀνθρώπων ἐμοὶ
ψυχῆς Ὀρέστου λοιπόν, ὥς σʼ ἀπʼ ἐλπίδων
