Stasimon 5
[Choral 1]
ὦ κοίλας πέτρας γύαλον
Φιλοκτήτης
θερμὸν καὶ παγετῶδες, ὥς σʼ οὐκ ἔμελλον ἄρʼ, ὦ τάλας,
λείψειν οὐδέποτʼ, ἀλλά μοι καὶ θνῄσκοντι συνείσει.
λύπας τᾶς ἀπʼ ἐμοῦ τάλαν,
τίπτʼ αὖ μοι τὸ κατʼ ἆμαρ
ἔσται; τοῦ ποτε τεύξομαι
1090
σιτονόμου μέλεος πόθεν ἐλπίδος;
πτωκάδες ὀξυτόνου διὰ πνεύματος
Χορός
σύ τοι σύ τοι κατηξίωσας,
1095
ἄλλοθεν ἔχει τύχᾳ τᾷδʼ ἀπὸ μείζονος,
τοῦ λῴονος δαίμονος εἵλου τὸ κάκιον αἰνεῖν.
1100
Φιλοκτήτης
ὦ τλάμων τλάμων ἄρʼ ἐγὼ
καὶ μόχθῳ λωβατός, ὃς ἤδη μετʼ οὐδενὸς ὕστερον
ἀνδρῶν εἰσοπίσω τάλας ναίων ἐνθάδʼ ὀλοῦμαι,
κραταιαῖς μετὰ χερσὶν
1110
κρυπτά τʼ ἔπη δολερᾶς ὑπέδυ φρενός·
τὸν τάδε μησάμενον, τὸν ἴσον χρόνον
Χορός
πότμος, πότμος σε δαιμόνων τάδʼ,