Stasimon 1
[Episode]
ὥρα προνοεῖν, πρὶν ὅροις πελάσαι
μάλα δʼ ὀξὺς Ἄρης ὁ Μυκηναίων,
290
ἐπὶ τοῖσι δὲ δὴ μᾶλλον ἔτʼ ἢ πρίν.
πᾶσι γὰρ οὗτος κήρυξι νόμος,
δὶς τόσα πυργοῦν τῶν γιγνομένων
πόσα νιν λέξειν βασιλεῦσι δοκεῖς,
ὡς δείνʼ ἔπαθεν καὶ παρὰ μικρὸν
295
Ἰόλαος
οὐκ ἔστι τοῦδε παισὶ κάλλιον γέρας,
ἢ πατρὸς ἐσθλοῦ κἀγαθοῦ πεφυκέναι
γαμεῖν τʼ ἀπʼ ἐσθλῶν· ὃς δὲ νικηθεὶς πόθῳ
κακοῖς ἐκοινώνησεν, οὐκ ἐπαινέσω,
300
τέκνοις ὄνειδος οὕνεχʼ ἡδονῆς λιπεῖν.
τὸ δυστυχὲς γὰρ ηὑγένει’ ἀμύνεται
τῆς δυσγενείας μᾶλλον· ἡμεῖς γὰρ κακῶν
ἐς τοὔσχατον πεσόντες ηὕρομεν φίλους
καὶ ξυγγενεῖς τούσδʼ, οἳ τοσῆσδʼ οἰκουμένης
305
Ἑλληνίδος γῆς τῶνδε προύστησαν μόνοι.
δότ’, ὦ τέκνʼ, αὐτοῖς χεῖρα δεξιάν, δότε·
ὑμεῖς τε παισί, καὶ πέλας προσέλθετε.
ὦ παῖδες, ἐς μὲν πεῖραν ἤλθομεν φίλων·
ἢν δʼ οὖν ποθʼ ὑμῖν νόστος ἐς πάτραν φανῇ
310
καὶ δώματʼ οἰκήσητε καὶ τιμὰς πατρός
σωτῆρας αἰεὶ καὶ φίλους νομίζετε,
καὶ μήποτʼ ἐς γῆν ἐχθρὸν αἴρεσθαι δόρυ
μέμνησθέ μοι τήνδʼ, ἀλλὰ φιλτάτην πόλιν
πασῶν νομίζετʼ. ἄξιοι δʼ ὑμῖν σέβειν
315
οἳ γῆν τοσήνδε καὶ Πελασγικὸν λεὼν
