Epeisodion 3
Θεράπων
σμικρὸν τὸ σὸν σήκωμα προστίθης φίλοις.
690
Ἰόλαος
μή τοί μʼ ἔρυκε δρᾶν παρεσκευασμένον.
Θεράπων
δρᾶν μὲν σύ γʼ οὐχ οἷός τε, βούλεσθαι δʼ ἴσως.
Ἰόλαος
ὡς μὴ μενοῦντα τἄλλα σοι λέγειν πάρα.
Θεράπων
πῶς οὖν ὁπλίταις τευχέων ἄτερ φανῇ;
Ἰόλαος
ἔστʼ ἐν δόμοισιν ἔνδον αἰχμάλωθʼ ὅπλα,
695
τοῖς δʼ οὖσι χρησόμεσθα· κἀποδώσομεν
ζῶντες, θανόντας δʼ οὐκ ἀπαιτήσει θεός.
ἀλλʼ εἴσιθʼ εἴσω κἀπὸ πασσάλων ἑλὼν
ἔνεγχ’ ὁπλίτην κόσμον ὡς τάχιστά μοι.
αἰσχρὸν γὰρ οἰκούρημα γίγνεται τόδε,
700
τοὺς μὲν μάχεσθαι, τοὺς δὲ δειλίᾳ μένειν.
