Stasimon 1
[Episode]
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
Ὠκεανός
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
εἰ δʼ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχʼ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
315
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖʼ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δʼ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδʼ εἴκεις κακοῖς,
πρὸς τοῖς παροῦσι δʼ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325
τραχὺς μόναρχος οὐδʼ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.
σὺ δʼ ἡσύχαζε μηδʼ ἄγαν λαβροστόμει.
ἢ οὐκ οἶσθʼ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;
Προμηθεύς
ζηλῶ σʼ ὁθούνεκʼ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς
τούτων μετασχεῖν καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.
καὶ νῦν ἔασον μηδέ σοι μελησάτω.
πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν· οὐ γὰρ εὐπιθής.
335
πάπταινε δʼ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.
Ὠκεανός
πολλῷ γʼ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς
ἢ σαυτόν· ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.
