Epeisodion 3
Ἡμιχόριον Α
ὅ τοι κατόπτης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, στρατοῦ
πευθώ τινʼ ἡμῖν, ὦ φίλαι, νέαν φέρει,
370
σπουδῇ διώκων πομπίμους χνόας ποδῶν.
Ἡμιχόριον Β
καὶ μὴν ἄναξ ὅδʼ αὐτὸς Οἰδίπου τόκος
εἰς ἀρτίκολλον ἀγγέλου λόγον μαθεῖν·
σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδʼ οὐκ ἀπαρτίζει πόδα.
Ἄγγελος
λέγοιμʼ ἂν εἰδὼς εὖ τὰ τῶν ἐναντίων,
375
ὥς τʼ ἐν πύλαις ἕκαστος εἴληχεν πάλον.
Τυδεὺς μὲν ἤδη πρὸς πύλαισι Προιτίσιν
βρέμει, πόρον δʼ Ἰσμηνὸν οὐκ ἐᾷ περᾶν
ὁ μάντις· οὐ γὰρ σφάγια γίγνεται καλά.
Τυδεὺς δὲ μαργῶν καὶ μάχης λελιμμένος
380
μεσημβριναῖς κλαγγαῖσιν ὡς δράκων βοᾷ·
θείνει δʼ ὀνείδει μάντιν Οἰκλείδην σοφόν,
σαίνειν μόρον τε καὶ μάχην ἀψυχίᾳ.
τοιαῦτʼ ἀυτῶν τρεῖς κατασκίους λόφους
σείει, κράνους χαίτωμʼ, ὑπʼ ἀσπίδος δʼ ἔσω
385
χαλκήλατοι κλάζουσι κώδωνες φόβον·
ἔχει δʼ ὑπέρφρον σῆμʼ ἐπʼ ἀσπίδος τόδε,
φλέγονθʼ ὑπʼ ἄστροις οὐρανὸν τετυγμένον·
λαμπρὰ δὲ πανσέληνος ἐν μέσῳ σάκει,
πρέσβιστον ἄστρων, νυκτὸς ὀφθαλμός, πρέπει.
390
τοιαῦτʼ ἀλύων ταῖς ὑπερκόμποις σαγαῖς
βοᾷ παρʼ ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν,
ἵππος χαλινῶν ὣς κατασθμαίνων μένει,
ὅστις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων.
τίνʼ ἀντιτάξεις τῷδε; τίς Προίτου πυλῶν
395
κλῄθρων λυθέντων προστατεῖν φερέγγυος;
Ἐτεοκλής
κόσμον μὲν ἀνδρὸς οὔτινʼ ἂν τρέσαιμʼ ἐγώ,
οὐδʼ ἑλκοποιὰ γίγνεται τὰ σήματα·
