Epeisodion 4
Ἄγγελος
τὸν ἕβδομον δὴ τόνδʼ ἐφʼ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει
οἵας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας·
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,
ἁλώσιμον παιᾶνʼ ἐπεξιακχάσας,
635
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,
ἢ ζῶντʼ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτην
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τείσασθαι τρόπον.
τοιαῦτʼ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.
ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλον σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
645
Δίκη δʼ ἄρʼ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα
λέγει κατάξω δʼ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν
ἕξει πατρῴων δωμάτων τʼ ἐπιστροφάς.
τοιαῦτʼ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
σὺ δʼ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ·
650
ὡς οὔποτʼ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψῃ, σὺ δʼ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.
Ἐτεοκλής
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655
ἀλλʼ οὔτε κλαίειν οὔτʼ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,
τάχʼ εἰσόμεσθα τοὐπίσημʼ ὅποι τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660
