Epeisodion 1
Χορός
λόγους δʼ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι
διηνεκῶς θέλοιμʼ ἂν ὡς λέγοις πάλιν.
Κλυταιμήστρα
Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδʼ ἔχουσʼ ἐν ἡμέρᾳ.
320
οἶμαι βοὴν ἄμεικτον ἐν πόλει πρέπειν.
ὄξος τʼ ἄλειφά τʼ ἐγχέας ταὐτῷ κύτει
διχοστατοῦντʼ ἄν, οὐ φίλω, προσεννέποις.
καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα
φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς.
325
οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες
ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων
παῖδες γερόντων οὐκέτʼ ἐξ ἐλευθέρου
δέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον·
τοὺς δʼ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνος
330
νήστεις πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλις
τάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον,
ἀλλʼ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον.
ἐν δʼ αἰχμαλώτοις Τρωικοῖς οἰκήμασιν
ναίουσιν ἤδη, τῶν ὑπαιθρίων πάγων
335
δρόσων τʼ ἀπαλλαγέντες, ὡς δʼ εὐδαίμονες
ἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην.
εἰ δʼ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς
τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θʼ ἱδρύματα,
οὔ τἂν ἑλόντες αὖθις ἀνθαλοῖεν ἄν.
340
ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ στρατῷ
πορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους.
δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας
κάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν·
θεοῖς δʼ ἀναμπλάκητος εἰ μόλοι στρατός,
345
ἐγρηγορὸς τὸ πῆμα τῶν ὀλωλότων
γένοιτʼ ἄν, εἰ πρόσπαια μὴ τύχοι κακά.
