Stasimon 3
[Choral 2]
ἐμὲ παλαιόφρονα κατά τε γᾶς οἰκεῖν,
Χορός
φεῦ, ἀτίετον μύσος.
πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.
τίς μʼ ὑποδύεται, τίς ὀδύνα πλευράς;
875
δυσπάλαμοι παρʼ οὐδὲν ἦραν δόλοι.
880
Ἀθηνᾶ
οὔτοι καμοῦμαί σοι λέγουσα τἀγαθά,
ὡς μήποτʼ εἴπῃς πρὸς νεωτέρας ἐμοῦ
θεὸς παλαιὰ καὶ πολισσούχων βροτῶν
ἄτιμος ἔρρειν τοῦδʼ ἀπόξενος πέδου.
ἀλλʼ εἰ μὲν ἁγνόν ἐστί σοι Πειθοῦς σέβας;
885
γλώσσης ἐμῆς μείλιγμα καὶ θελκτήριον,
σὺ δʼ οὖν μένοις ἄν· εἰ δὲ μὴ θέλεις μένειν,
οὔ τἂν δικαίως τῇδʼ ἐπιρρέποις πόλει
μῆνίν τινʼ ἢ κότον τινʼ ἢ βλάβην στρατῷ.
ἔξεστι γάρ σοι τῆσδε γαμόρῳ χθονὸς
890
εἶναι δικαίως ἐς τὸ πᾶν τιμωμένῃ.
