Stasimon 5
[Episode]
αὐτοῖς τέκνοισι καὶ δόμοις ἐξόλλυμεν.
Χορός
καὶ μὴν ὁ τάλας ὅδε δὴ στείχει,
σάρκας νεαρὰς ξανθόν τε κάρα
διαλυμανθείς. ὦ πόνος οἴκων,
οἷον ἐκράνθη δίδυμον μελάθροις
1345
πένθος θεόθεν καταληπτόν.
δύστηνος ἐγώ, πατρὸς ἐξ ἀδίκου
χρησμοῖς ἀδίκοις διελυμάνθην.
ἀπόλωλα τάλας, οἴμοι μοι.
1350
διά μου κεφαλῆς ᾄσσουσ’ ὀδύναι,
κατὰ δ’ ἐγκέφαλον πηδᾷ σφάκελος.
σχές, ἀπειρηκὸς σῶμ’ ἀναπαύσω.
ὦ στυγνὸν ὄχημ’ ἵππειον, ἐμῆς
1355
διά μ’ ἔφθειρας, κατὰ δ’ ἔκτεινας.
φεῦ φεῦ· πρὸς θεῶν, ἀτρέμας, δμῶες,
χροὸς ἑλκώδους ἅπτεσθε χεροῖν.
τίς ἐφέστηκεν δεξιὰ πλευροῖς;
1360
πρόσφορά μ’ αἴρετε, σύντονα δ’ ἕλκετε
τὸν κακοδαίμονα καὶ κατάρατον
πατρὸς ἀμπλακίαις. Ζεῦ Ζεῦ, τάδ’ ὁρᾷς;
ὅδ’ ὁ σεμνὸς ἐγὼ καὶ θεοσέπτωρ,
ὅδ’ ὁ σωφροσύνῃ πάντας ὑπερσχὼν
1365
προῦπτον ἐς Ἅιδην στείχω κατ’ ἄκρας
ὀλέσας βίοτον· μόχθους δ’ ἄλλως
