Stasimon 5
[Episode]
καὶ νῦν ὀδύνα μ’ ὀδύνα βαίνει —
Ἱππόλυτος
μέθετέ με, τάλανες —
καί μοι θάνατος Παιὰν ἔλθοι.
προσαπόλλυτ’ ἀπόλλυτε τὸν δυσδαί-
μονά μ’· ἀμφιτόμου λόγχας ἔραμαι,
1375
διά τ’ εὐνᾶσαι τὸν ἐμὸν βίοτον.
ὦ πατρὸς ἐμοῦ δύστηνος ἀρά·
μιαιφόνων τε συγγόνων παλαιῶν
προγεννητόρων ἐξορίζεται
1380
ἔμολέ τ’ ἐπ’ ἐμὲ τί ποτε τὸν οὐ-
— τί φῶ; πῶς ἀπαλλάξω βιοτὰν ἐμὰν τάνδ’ ἀναλ-
1385
γήτου πάθους; εἴθε με κοι-
μάσειε τὸν δυσδαίμον’ Ἅι-
δου μέλαινα νύκτερός τ’ ἀνάγκα.
Ἄρτεμις
ὦ τλῆμον, οἵᾳ συμφορᾷ συνεζύγης·
τὸ δ’ εὐγενές σε τῶν φρενῶν ἀπώλεσεν.
1390
ὦ θεῖον ὀδμῆς πνεῦμα· καὶ γὰρ ἐν κακοῖς
ὢν ᾐσθόμην σου κἀνεκουφίσθην δέμας·
ἔστ’ ἐν τόποισι τοισίδ’ Ἄρτεμις θεά.
Ἄρτεμις
ὦ τλῆμον, ἔστι, σοί γε φιλτάτη θεῶν.
Ἱππόλυτος
ὁρᾷς με, δέσποιν’, ὡς ἔχω, τὸν ἄθλιον;
1395
Ἄρτεμις
ὁρῶ· κατ’ ὄσσων δ’ οὐ θέμις βαλεῖν δάκρυ.
Ἱππόλυτος
οὐκ ἔστι σοι κυναγὸς οὐδ’ ὑπηρέτης,
Ἄρτεμις
οὐ δῆτ’· ἀτάρ μοι προσφιλής γ’ ἀπόλλυσαι.
Ἱππόλυτος
οὐδ’ ἱππονώμας οὐδ’ ἀγαλμάτων φύλαξ.
