Stasimon 4
[Episode]
ἀπώλεσʼ — οὐκ ἀπώλεσʼ, ἀλλὰ μειζόνως.
Ἀγαμέμνων
τί φῄς; σὺ τοὔργον εἴργασαι τόδʼ, ὡς λέγει;
σὺ τόλμαν, Ἑκάβη, τήνδʼ ἔτλης ἀμήχανον;
Πολυμήστωρ
ὤμοι, τί λέξεις; ἦ γὰρ ἐγγύς ἐστί που;
σήμηνον, εἰπὲ ποῦ ʼσθʼ, ἵνʼ ἁρπάσας χεροῖν
1125
διασπάσωμαι καὶ καθαιμάξω χρόα.
Ἀγαμέμνων
οὗτος, τί πάσχεις;
Πολυμήστωρ
πρὸς θεῶν σε λίσσομαι,
μέθες μʼ ἐφεῖναι τῇδε μαργῶσαν χέρα.
Ἀγαμέμνων
ἴσχʼ· ἐκβαλὼν δὲ καρδίας τὸ βάρβαρον
λέγʼ, ὡς ἀκούσας σοῦ τε τῆσδέ τʼ ἐν μέρει
1130
κρίνω δικαίως ἀνθʼ ὅτου πάσχεις τάδε.
Πολυμήστωρ
λέγοιμʼ ἄν. ἦν τις Πριαμιδῶν νεώτατος,
Πολύδωρος, Ἑκάβης παῖς, ὃν ἐκ Τροίας ἐμοὶ
πατὴρ δίδωσι Πρίαμος ἐν δόμοις τρέφειν,
ὕποπτος ὢν δὴ Τρωικῆς ἁλώσεως.
1135
τοῦτον κατέκτεινʼ· ἀνθʼ ὅτου δʼ ἔκτεινά νιν,
ἄκουσον, ὡς εὖ καὶ σοφῇ προμηθίᾳ.
ἔδεισα μὴ σοὶ πολέμιος λειφθεὶς ὁ παῖς
Τροίαν ἀθροίσῃ καὶ ξυνοικίσῃ πάλιν,
γνόντες δʼ Ἀχαιοὶ ζῶντα Πριαμιδῶν τινα
1140
Φρυγῶν ἐς αἶαν αὖθις ἄρειαν στόλον,
κἄπειτα Θρῄκης πεδία τρίβοιεν τάδε
λεηλατοῦντες, γείτοσιν δʼ εἴη κακὸν
Τρώων, ἐν ᾧπερ νῦν, ἄναξ, ἐκάμνομεν.
Ἑκάβη δὲ παιδὸς γνοῦσα θανάσιμον μόρον
1145
λόγῳ με τοιῷδʼ ἤγαγʼ, ὡς κεκρυμμένας
θήκας φράσουσα Πριαμιδῶν ἐν Ἰλίῳ
χρυσοῦ· μόνον δὲ σὺν τέκνοισί μʼ εἰσάγει
δόμους, ἵνʼ ἄλλος μή τις εἰδείη τάδε.
