Stasimon 4
[Episode]
ἀχθεινὰ μέν μοι τἀλλότρια κρίνειν κακά,
1240
Ἀγαμέμνων
ὅμως δʼ ἀνάγκη· καὶ γὰρ αἰσχύνην φέρει,
πρᾶγμʼ ἐς χέρας λαβόντʼ ἀπώσασθαι τόδε.
ἐμοὶ δʼ, ἵνʼ εἰδῇς, οὔτʼ ἐμὴν δοκεῖς χάριν
οὔτʼ οὖν Ἀχαιῶν ἄνδρʼ ἀποκτεῖναι ξένον,
ἀλλʼ ὡς ἔχῃς τὸν χρυσὸν ἐν δόμοισι σοῖς.
1245
λέγεις δὲ σαυτῷ πρόσφορʼ ἐν κακοῖσιν ὤν.
τάχʼ οὖν παρʼ ὑμῖν ῥᾴδιον ξενοκτονεῖν·
ἡμῖν δέ γʼ αἰσχρὸν τοῖσιν Ἕλλησιν τόδε.
πῶς οὖν σε κρίνας μὴ ἀδικεῖν φύγω ψόγον;
οὐκ ἂν δυναίμην. ἀλλʼ ἐπεὶ τὰ μὴ καλὰ
1250
πράσσειν ἐτόλμας, τλῆθι καὶ τὰ μὴ φίλα.
Πολυμήστωρ
οἴμοι, γυναικός, ὡς ἔοιχʼ, ἡσσώμενος
δούλης ὑφέξω τοῖς κακίοσιν δίκην.
Ἀγαμέμνων
οὔκουν δικαίως, εἴπερ εἰργάσω κακά;
Πολυμήστωρ
οἴμοι τέκνων τῶνδʼ ὀμμάτων τʼ ἐμῶν, τάλας.
1255
Ἑκάβη
ἀλγεῖς· τί δʼ; ἦ ʼμὲ παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς;
Πολυμήστωρ
χαίρεις ὑβρίζουσʼ εἰς ἔμʼ, ὦ πανοῦργε σύ;
Ἑκάβη
οὐ γάρ με χαίρειν χρή σε τιμωρουμένην;
Πολυμήστωρ
ἀλλʼ οὐ τάχʼ, ἡνίκʼ ἄν σε ποντία νοτὶς —
Ἑκάβη
μῶν ναυστολήσῃ γῆς ὅρους Ἑλληνίδος;
1260
Πολυμήστωρ
κρύψῃ μὲν οὖν πεσοῦσαν ἐκ καρχησίων.
Ἑκάβη
πρὸς τοῦ βιαίων τυγχάνουσαν ἁλμάτων;
Πολυμήστωρ
αὐτὴ πρὸς ἱστὸν ναὸς ἀμβήσῃ ποδί.
Ἑκάβη
ὑποπτέροις νώτοισιν ἢ ποίῳ τρόπῳ;
Πολυμήστωρ
κύων γενήσῃ πύρσʼ ἔχουσα δέργματα.
1265
Ἑκάβη
πῶς δʼ οἶσθα μορφῆς τῆς ἐμῆς μετάστασιν;
Πολυμήστωρ
ὁ Θρῃξὶ μάντις εἶπε Διόνυσος τάδε.
Ἑκάβη
σοὶ δʼ οὐκ ἔχρησεν οὐδὲν ὧν ἔχεις κακῶν;
Πολυμήστωρ
οὐ γάρ ποτʼ ἂν σύ μʼ εἷλες ὧδε σὺν δόλῳ.
