Epeisodion 1
Πολυξένη
χρανεῖ, τυράννων πρόσθεν ἠξιωμένα.
οὐ δῆτʼ· ἀφίημʼ ὀμμάτων ἐλευθέρων
φέγγος τόδʼ, Ἅιδῃ προστιθεῖσʼ ἐμὸν δέμας.
ἄγου μʼ, Ὀδυσσεῦ, καὶ διέργασαί μʼ ἄγων·
οὔτʼ ἐλπίδος γὰρ οὔτε του δόξης ὁρῶ
370
θάρσος παρʼ ἡμῖν ὥς ποτʼ εὖ πρᾶξαί με χρή.
μῆτερ, σὺ δʼ ἡμῖν μηδὲν ἐμποδὼν γένῃ,
λέγουσα μηδὲ δρῶσα· συμβούλου δέ μοι
θανεῖν πρὶν αἰσχρῶν μὴ κατʼ ἀξίαν τυχεῖν.
ὅστις γὰρ οὐκ εἴωθε γεύεσθαι κακῶν,
375
φέρει μέν, ἀλγεῖ δʼ αὐχένʼ ἐντιθεὶς ζυγῷ·
θανὼν δʼ ἂν εἴη μᾶλλον εὐτυχέστερος
ἢ ζῶν· τὸ γὰρ ζῆν μὴ καλῶς μέγας πόνος.
Χορός
δεινὸς χαρακτὴρ κἀπίσημος ἐν βροτοῖς
ἐσθλῶν γενέσθαι, κἀπὶ μεῖζον ἔρχεται
380
τῆς εὐγενείας ὄνομα τοῖσιν ἀξίοις.
Ἑκάβη
καλῶς μὲν εἶπας, θύγατερ, ἀλλὰ τῷ καλῷ
λύπη πρόσεστιν. εἰ δὲ δεῖ τῷ Πηλέως
χάριν γενέσθαι παιδὶ καὶ ψόγον φυγεῖν
ὑμᾶς, Ὀδυσσεῦ, τήνδε μὲν μὴ κτείνετε,
385
ἡμᾶς δʼ ἄγοντες πρὸς πυρὰν Ἀχιλλέως
κεντεῖτε, μὴ φείδεσθʼ· ἐγὼ ῎τεκον Πάριν,
ὃς παῖδα Θέτιδος ὤλεσεν τόξοις βαλών.
Ὀδυσσεύς
οὐ σʼ, ὦ γεραιά, κατθανεῖν Ἀχιλλέως
φάντασμʼ Ἀχαιούς, ἀλλὰ τήνδʼ, ᾐτήσατο.
390
Ἑκάβη
ὑμεῖς δέ μʼ ἀλλὰ θυγατρὶ συμφονεύσατε,
καὶ δὶς τόσον πῶμʼ αἵματος γενήσεται
γαίᾳ νεκρῷ τε τῷ τάδʼ ἐξαιτουμένῳ.
Ὀδυσσεύς
ἅλις κόρης σῆς θάνατος, οὐ προσοιστέος
ἄλλος πρὸς ἄλλῳ· μηδὲ τόνδʼ ὠφείλομεν.
395
