Κάτων

Satırlar

1.1 – 1.5 2.1 – 2.6 3.1 – 3.5 3.6 – 5.2 5.3 – 6.4 7.1 – 8.2 9.1 – 9.4 9.5 – 11.2 11.3 – 12.4 12.5 – 14.1 14.2 – 15.2 15.3 – 16.3 16.4 – 17.3 17.4 – 18.4 18.5 – 19.4 19.5 – 20.3 21.1 – 21.5 21.6 – 22.5 23.1 – 24.2 24.3 – 25.3 25.4 – 26.2 26.3 – 27.3 27.4 – 28.2 28.3 – 29.2 29.3 – 30.3 30.4 – 31.2 31.3 – 32.2 32.3 – 33.1 33.2 – 34.2 34.3 – 35.3 35.4 – 36.3 37.1 – 37.5 38.1 – 39.3 39.4 – 41.2 41.3 – 42.2 42.3 – 43.2 43.3 – 44.1 44.2 – 44.6 44.7 – 45.3 45.4 – 46.5 47.1 – 48.2 48.3 – 49.1 49.2 – 50.3 51.1 – 52.1 52.2 – 53.1 53.2 – 54.3 54.4 – 55.1 55.2 – 56.3 56.4 – 58.1 58.2 – 58.6 58.7 – 59.4 59.5 – 60.3 61.1 – 62.2 62.3 – 63.4 63.5 – 64.3 64.4 – 65.2 65.3 – 66.2 66.3 – 67.2 68.1 – 68.5 69.1 – 70.2 70.3 – 71.1 71.2 – 73.3 73.4 – 73.4

İngilizce Yunanca

25.4 ἀποκριναμένου δὲ τοῦ Κάτωνος ὡς Ὁρτήσιον μὲν ἀγαπᾷ καὶ δοκιμάζει κοινωνὸν οἰκειότητος, ἄτοπον δὲ ἡγεῖται ποιεῖσθαι λόγον περὶ γάμου θυγατρὸς ἑτέρῳ δεδομένης, μεταβαλὼν ἐκεῖνος οὐκ ὤκνησεν ἀποκαλυψάμενος αἰτεῖν τήν αὐτοῦ γυναῖκα Κάτωνος, νέαν μὲν οὖσαν ἔτι πρὸς τὸ τίκτειν, ἔχοντος δὲ τοῦ Κάτωνος ἀποχρῶσαν διαδοχήν.

25.5 καὶ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὡς ταῦτα ἔπραττεν εἰδὼς οὐ προσέχοντα τῇ Μαρκίᾳ τὸν Κάτωνα· κύουσαν γὰρ αὑτὴν τότε τυγχάνειν λέγουσιν. ὁ δὲ οὖν Κάτων ὁρῶν τήν τοῦ Ὁρτησίου σπουδὴν καὶ προθυμίαν οὐκ ἀντεῖπεν, ἀλλʼ ἔφη δεῖν καὶ Φιλίππῳ ταῦτα συνδόξαι τῷ πατρὶ τῆς Μαρκίας. ὡς οὖν ὁ Φίλιππος ἐντευχθεὶς ἔγνω τήν συγχώρησιν, οὐκ ἄλλως ἐνεγγύησε τήν Μαρκίαν ἢ παρόντος τοῦ Κάτωνος αὐτοῦ καὶ συνεγγυῶντος. ταῦτα μὲν οὖν, εἰ καὶ χρόνοις ὕστερον ἐπράχθη, μνησθέντι μοι τὸ τῶν γυναικῶν προλαβεῖν ἔδοξε.

26.1 τῶν δὲ περὶ τὸν Λέντλον ἀναιρεθέντων, καὶ τοῦ Καίσαρος περὶ ὧν εἰσηγγέλθη καὶ διεβλήθη πρὸς τὴν σύγκλητον εἰς τὸν δῆμον καταφυγόντος καὶ τὰ πολλὰ νοσοῦντα καὶ διεφθαρμένα τῆς πολιτείας μέρη ταράττοντος καὶ συνάγοντος πρὸς αὑτόν, ὁ Κάτων φοβηθεὶς ἔπεισε τὴν βουλὴν ἀναλαβεῖν τὸν ἄπορον καὶ ἀνέμητον ὄχλον εἰς τὸ σιτηρέσιον, ἀναλώματος μὲν ὄντος ἐνιαυσίου χιλίων καὶ διακοσίων καὶ πεντήκοντα ταλάντων, περιφανῶς δὲ τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ καὶ χάριτι τῆς ἀπειλῆς ἐκείνης διαλυθείσης.

26.2 ἐντεῦθεν εἰς τὴν δημαρχίαν ἐμπεσὼν ὁ Μέτελλος ἐκκλησίας τε θορυβώδεις συνῆγε, καὶ νόμον ἔγραψε Πομπήϊον Μᾶγνον ἰέναι κατὰ τάχος μετὰ τῶν δυνάμεων εἰς Ἰταλίαν καὶ παραλαβόντα σῴζειν τὴν πόλιν, ὡς ὑπὸ Κατιλίνα κινδυνεύουσαν. ἦν δὲ τοῦτο λόγος εὐπρεπής, ἔργον δὲ τοῦ νόμου καί τέλος ἐγχειρίσαι τὰ πράγματα Πομπηΐῳ καὶ παραδοῦναι τὴν ἡγεμονίαν.

← Önceki 21 / 63 Sonraki →

Şifre Yenileme