Kitap 6
7.1
ΝίγροςX: νίκρος ὁ πολίτης ἡμῶνἡμῶν] fort. add. μετ’ ἄλλων aut μετὰ τῶν ἑταίρων ἀπὸ σχολῆς ἀφῖκτο συγγεγονὼς ἐνδόξῳ φιλοσόφῳ χρόνον οὐ πολύν, ἀλλʼ ἐν ὅσῳ τὰ τάνδρὸς*: τοῦ ἀνδρὸς οὐ καταλαμβάνοντεςem. R: καταλαμβάνοντος ἀνεπίμπλαντο τῶν ἐπαχθῶν ἀπʼ αὐτοῦ μιμούμενοιBasileensis: μιμουμένου τὸ ἐπιτιμητικὸν καὶ ἐλέγχοντεςeadem: λέγοντος vel ψέγοντος ἐπὶ παντὶ πράγματι τοὺς συνόντας. ἑστιῶντος οὖν ἡμῖἱς ἈριστίωνοςX: ἀρίστωνος, τὴν τʼ ἄλλην χορηγίαν ὡς πολυτελῆ καὶ περίεργον ἐμέμφετο καὶ τὸν οἶνον οὐκ ἔφη δεῖν ἐγχεῖσθαιTurnebus: ἐλέγχεσθαι διηθημένονDoehnerus: ἠθημένον, ἀλλʼ, ὥσπερ ἩσίοδοςἩσίοδος] cf. OD 368 ἐκέλευσεν, ἀπὸ τοῦ πίθου πίνεσθαι τὴν σύμφυτον ἔχοντα ῥώμην καὶ δύναμιν. ἡ δὲ τοιαύτη κάθαρσις αὐτοῦ πρῶτον μὲν ἐκτέμνει τὰ νεῦρα καὶ τὴν θερμότητα κατασβέννυσιν· ἐξανθεῖ γὰρ καὶ ἀποπνεῖ διερωμένουidem: διεωρωμένου πολλάκις· ἔπειτα περιεργίαν καὶ καλλωπισμὸν ἐμφαίνει καὶ τρυφὴν εἰς τὸ ἡδὺ καταναλίσκουσα τὸ χρήσιμον. ὥσπερ γὰρ τὸ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐκτεμεῖνἐκτέμνειν? καὶ τοὺς χοίρους, ἁπαλὴν αὐτῶν παρὰ φύσιν τὴν σάρκα ποιοῦντας καὶ θήλειαν, οὐχ ὑγιαινόντων ἐστὶν ἀνθρώπων ἀλλὰ διεφθαρμένων ὑπὸ λιχνείας· οὕτως, εἰ δεῖ μεταφορᾷ χρησάμενον λέγεινλέγειν] ἔχειν mei. ἐλέγχειν Turnebus, ἐξευνουχίζουσιib. Leonicus: ἐξονυχίζουσι τὸν ἄκρατον καὶ ἀποθηλύνουσιν οἱ διηθοῦντες, οὔτε φορεῖνφορεῖν] φρονεῖν mei. add. τὸν ἂκρατον R ὑπʼ ἀσθενείας οὔτε πίνειν τὸντὸν] malim αὐτὸν cum Doehnero μέτριον δυνάμενοι διὰ τὴν ἀκρασίαν· ἀλλὰ σόφισμα τοῦτʼ ἐστὶν αὐτοῖς καὶ μηχάνημα πολυποσίας ἐξαιροῦσιDuebnerus: ἐξαίρουσι δὲ τοῦ οἴνου τὸ ἐμβριθές, τὸ λεῖοντὸ λεῖοντέλειον mei ἀπολιπόντες, ὥσπερ οἱ τοῖς ἀκρατῶςem. W: ἀκράτως ἔχουσι πρὸς ψυχροποσίαν ἀρρώστοις ἀφεψημένον διδόντες· ὅ τι γὰρ στόμωμα τοῦ οἴνου καὶ κράτος ἐστί, τοῦτʼ ἐν τῷ διυλίζειν ἐξαιροῦσιDuebnerus: ἐξαίρουσι καὶ ἀποκρίνουσι. μέγα δὲδὲ] om. mei τεκμήριον ἡ διαφθορὰ καὶἡ διαφθορὰ καὶ] malim cum R νὴ Δία φθορᾶς τὸ μὴ διαμένειν, ἀλλʼ ἐξίστασθαι καὶ μαραίνεσθαι, καθάπερ ἀπὸ ῥίζης κοπέντα τῆς τρυγός· οἱ δὲ παλαιοὶ καὶ τρύγα τὸν οἶνοντὸν νέον οἶνον Doehnerus ἄντικρυς ἐκάλουν, ὥσπερ ψυχὴν καὶ κεφαλὴν τὸν ἄνθρωπον εἰώθαμεν ἀπὸ τῶν κυριωτάτων ὑποκορίζεσθαι, καὶκαὶ] ἣν καὶ idem τρυγᾶν λέγομεν τοὺς δρεπομένους τὴν ἀμπελίνην ὀπώραν, καὶ διατρύγιόν που ὍμηροςὉμηρος] ω 342 εἴρηκεν, αὐτὸν δὲ τὸν οἶνον αἴθοπα καί ἐρυθρὸν εἴωθε · καλεῖν· οὐχ ὡς Ἀριστίων ἡμῖν ὠχριῶντα καὶ χλωρὸν ὑπὸ τῆς πολλῆς καθάρσεως παρέχεται.
