Kitap 6
9.3
μέγιστον δʼ αὐτοῦ τῆς ὑγρότητος τεκμήριον ἡἡ M ἐπὶ πλεῖστον ἐξ ὀλιγίστου διανομὴ καὶ χύσις· οὔτε γὰρ μέλιτος οὔθʼ ὕδατος οὔτʼ ἄλλου τινὸς ὑγροῦ βραχὺς οὕτως ὀπὸςὀπὸς] ὄγκος W ἐπίδοσιν λαμβάνει τοιαύτηντοσαύτην?, ἀλλʼ εὐθὺς ἐπιλείπων καταναλίσκεταιἐπιλειπων καταναλίσκεται *: ἐπὶ πλεῖστον καὶ ἀναλίσκεται διὰ ξηρότητα. τὸ δʼ ἔλαιον, ὅλκιμον πανταχῆ καὶ μαλακόνμαλακὸν ὂν R, ἄγεται περὶ τὸ σῶμα χριομένοις καὶ συνεπιρρεῖ πορρωτάτω διʼ ὑγρότητα τῶν μερῶν μηκυνομένων, ὥστε καὶ παραμένειν δυσεξίτηλον. ὕδατι μὲν γὰρμὲν γὰρ R: μέν γε βρεχθὲν ἱμάτιον ἀποξηραίνεται ῥᾳδίως, ἐλαίου δὲ κηλῖδας οὐ τῆς τυχούσης ἐστὶ πραγματείαςLeonicus: γραμματείας ἐκκαθῆραιib. *: ἐκκαθᾶραι· μάλιστα γὰρ ἐνδύεται τῷ μάλιστα λεπτὸν καὶ ὑγρὸν εἶναι. καὶ γὰρ οἶνον κεκραμένον δυσχερέστερον ἐξαιροῦσιDuebnerus: ἐξαίρουσι τῶν ἱματίων, ὡς ἈριστοτέληςἈριστοτέλης] p. 874, 30a φησίν, ὅτι λεπτότερόςM: λεπτότερον ἐστι καὶ μᾶλλον ἐνδύεται τοῖς πόροις.
Τίς αἰτία, διʼ ἣν ψαθυρὰ γίγνεται ταχὺ τὰ ἐκ συκῆς κρεμαννύμενα τῶν ἱερείων
