Kitap 8
4.4
καὶ ὁ Πραξιτέλης ταῦτʼ εἶπεν ἄδηλαἄδηλα W: ἀλλὰ, καὶ τοῦ Θησέως αὐτοῦ πυνθάνεσθαιπυνθάνεσθαι] add. δεῖν W. Malim post φήσουσιν φήσουσιν, ᾧτινι λόγῳ φοίνικος, οὐ δάφνης οὐδʼ ἐλαίας, κλάδον ἀπέσπασεν ἀγωνοθετῶν. σκόπει δή, μὴ Πυθικόν ἐστι τὸ νικητήριον, ὡς· Ἀμφικτύονοςib. *: ἀμφικτυόνος· κἀκεῖ πρῶτονὡς οἱ Ἀμφικτύονες ἐκεῖ πρῶτον Madvigius cum Amyoto ἐπὶ τιμῇ τοῦ θεοῦ δάφνῃ καὶδάφνῃ καὶ] del. Herwerdenus φοίνικι τοὺς νικῶντας ἐκόσμησαν, ἅτε δὴ καὶ τῷ θεῷ μὴ δάφνας μηδʼ ἐλαίας ἀλλὰ φοίνικας ἀνατιθέντεςἀνατιθέντας mei, ὡς ἐν Δήλῳ Νικίας χορηγήσας Ἀθηναίων καὶ ἐν Δελφοῖς Ἀθηναῖοι καὶ Κύψελος πρότερον Κορίνθιος ἐπεὶ καὶ φίλαθλος ἄλλως καὶἄλλως καὶ] ἀλλ’ ὡς mei φιλόνικοςW: φιλόνεικος ἡμῖν ὁ θεός, αὐτὸς ἐν κιθαρίσει καὶ ᾠδῇ καὶ βολαῖς δίσκων, ὡς δʼ ἔνιοί φασι, καὶ πυγμῇ ἁμιλλώμενοςδιαμιλλώμενος?· ἀνθρώποις δὲ προσαμύνων ἀγωνιζομένοις, ὡς Ὅμηρος ἐμαρτύρησε, τὸν μὲν Ἀχιλλέα λέγοντα ποιήσας ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥπερ ἀρίστωᾧπερ ἀρίστῳ mei. vid. Hom. Ψ 159, πὺξ μάλʼ ἀνασχομένωπυγμάλ’ ἀνασχομένῳ iidem πεπληγέμεν ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην puncta add. Duebnerus τῶν δὲ τοξοτῶν τὸν μὲν εὐξάμενον τῷ θεῷ κατορθῶσαι καὶ λαβεῖν τὰ πρωτεῖα· τὸν δὲ γαῦρον ἀστοχῆσαι τοῦ σκοποῦ, μὴ εὐξάμενον. καὶ μὴν οὐδʼ Ἀθηναίους εἰκός ἐστιν Ἀπόλλωνι καθιερῶσαι, τὸ γυμνάσιον ἀλόγως καὶ αὐτομάτως· ἀλλὰ παρʼ οὗ τὴν ὑγίειαν ἔχομεν θεοῦ, τοῦτον εὐεξίαν τε διδόναι καὶ ῥώμην ἐπὶ τοὺς ἀγῶνας ᾤοντο. κούφων δὲ καὶ βαρέων ἀγωνισμάτων ὄντων, πύκτῃ μὲν Ἀπόλλωνι Δελφούς, δρομαίῳ δὲ Κρῆτας ἱστοροῦσι θύειν καὶ Λακεδαιμονίους. σκύλωνκύλων iidem δὲ Πυθοῖ καὶ ἀκροθινίων καὶ τροπαίωντρόπων iidem ἀναθέσεις ἆρʼἄρα iidem, οὐ συμμαρτυροῦσιν ὅτι τῆς εἰς τὸ νικᾶν καὶ κρατεῖν δυνάμεως τῷ θεῷ τούτῳ πλεῖστον μέτεστιν;
