Kitap 9
14.6
πάνυ μὲν οὖν ὁ Ἀμμώνιος ἔφη τὴν ἐν ἡμῖν ἀκούσιον αἰτίαν καὶ ἀπροαίρετον ἡ δʼ ἐν θεοῖς ἀνάγκη δύστλητος οὔκ ἐστʼ οἶμαι δʼ οὐδὲἔστ’ οἶμαι δ’ οὐδὲ ἔσομαι δὲ cf. p. 620f δυσπειθὴς οὐδὲ βιαία, πλὴν τοῖς κακοῖς, ὥς ἐστι νόμοςνόμος] μόνος mei; scr. vid. ὁ νόμος ἐν πόλει τοῖς βελτίστοις τὸ βέλτιστον αὐτῆςαὐτῆς καὶ W, ἀπαράτρεπτον καὶ ἀπαράβατον οὐ τῷ μὲνμὲν] del. W. ἀδυνάτῳ τῷ δʼ ἀβουλήτῳ τῆς μεταβολῆςμεταβουλῆς mei. αἵ γε μὲν δὴαἵ γε μὲν δὴ] ἄγομεν δὲ mei ὉμήρουὉμήρου] μ 39 sq. Σειρῆνες οὐ κατὰ λόγον ἡμᾶς; τῷ μύθῳ φοβοῦσιν, ἀλλὰ κἀκεῖνος ὀρθῶς ᾐνίττετοᾐνίττετο] ἠνιᾶτο mei τὴν τῆς μουσικῆς αὐτῶν δύναμιν οὐκ ἀπάνθρωπον οὐδʼ ὀλέθριον οὖσαν ἀλλὰ ταῖς ἐντεῦθεν ἀπιούσαις ἐκεῖ ψυχαῖς, ὡς ἔοικε, καὶ πλανωμέναις μετὰ τὴν τελευτὴν ἔρωτα πρὸς τὰ οὐράνια καὶ θεῖα λήθην δὲ τῶν θνητῶν ἐμποιοῦσαν κατέχειν καὶ κατᾴδεινem. Leonicus: ἐμποιοῦσα κατέχει καὶ κατᾴδει θελγομένας· αἱ δʼ ὑπὸ χαρᾶς ἕπονται καὶ συμπεριπολοῦσιν. ἐνταῦθα δὲ πρὸς ἡμᾶς ἀμυδρά τις οἷον ἠχὼ τῆς μουσικῆς ἐκείνης ἐξικνουμένη διὰ λόγων ἐκκαλεῖται καὶ ἀναμιμνήσκει τὰς ψυχὰς τῶν τότε· τὰ δʼ ὦτα τῶντὰ δ’ ὧτα τῶν W μὲν πλείστωνμὲν πλείστων idem: μὲν πλεῖστον περιαλήλιπται καὶ καταπέπλασται σαρκίνοις ἐμφράγμασι καὶ πάθεσινκαὶ πάθεσιν] τοῖς πάθεσιν Grafius, οὐ κηρίνοιςκηρίνοις W: κηρινοῖς· ἣἣ Basileensis: οἱ aut ἡ δὲ διʼδιʼ] om. mei εὐφυΐαν αἰσθάνεται καὶ μνημονεύει, καὶ τῶνκαὶ τῶν] malim τῶν ut apodosis incipiat ἐμμανεστάτων ἐρώτων οὐδὲν ἀποδεῖ τὸ πάθος αὐτῆς, γλιχομένης καὶ ποθούσης λῦσαί τετε] δὲ M μὴ δυναμένης ἑαυτὴν ἀπὸ τοῦ σώματος. οὐ μὴν ἔγωγε παντάπασι συμφέρομαι τούτοις· ἀλλά μοι δοκεῖ Πλάτων ὡς ἀτράκτους καὶ ἠλακάτας τοὺς ἄξονας, σφονδύλους δὲ τοὺς ἀστέρας, ἐξηλλαγμένως ἐνταῦθα καὶ τὰς Μούσας Σειρῆνας ὀνομάζεινBasileensis: ὀνομάζεις aut ὀνομάζειεἰρούσαςεἰρούσας *: ἐρεούσας cf. p. 1029 b: αὖται (sc. Sirenes) δ’ ἀνιέμεναι τὰ θεῖα εἴρουσι τὰ θεῖα καὶ λεγούσας ἐν Ἅιδου, καθάπερ Σοφοκλέους Ὀδυσσεὺς φησι Σειρῆνας εἰσαφικέσθαι Φόρκου κόρας, θροοῦντεθροοῦντε Lobeckius: αἰθροῦντος τοὺς Ἅιδου νόμουςNauck. p. 313Μοῦσαι δʼ εἰσὶνεἰσὶν] ἔπεισιν Grafius coll. Plat. Rep. p. 617b ὀκτὼ καὶκαὶ] αἲ Doehnerus συμπεριπολοῦσι ταῖς ὀκτὼ σφαίραις, μία δὲ τὸν περὶ γῆν εἴληχε τόπον. αἱ μὲν οὖν ὀκτὼ περιόδοις ἐφεστῶσαι τὴν τῶν πλανωμένων ἄστρων πρὸς τὰ ἀπλανῆ καὶ πρὸς ἄλληλα συνέχουσι καὶ διασῴζουσιν ἁρμονίανἁρμονίαι mei· μία δὲ τὸν μεταξὺ γῆς καὶ σελήνης τόπον ἐπισκοποῦσα καὶ περιπολοῦσα, τοῖς θνητοῖς, ὅσον αἰσθάνεσθαι καὶ δέχεσθαι πέφυκε, χαρίτων καὶ ῥυθμοῦ καὶ ἁρμονίας ἐνδίδωσι, διὰ λόγου καὶ ᾠδῆς πειθὼ πολιτικῆς καὶ κοινωνητικῆς συνεργὸν ἐπάγουσα παραμυθουμένην καὶ κηλοῦσαν ἡμῶν τὸ ταραχῶδες καὶ τὸ πλανώμενον ὥσπερ ἐξ ἀνοδίας ἀνακαλουμένην ἐπιεικῶς καὶ καθιστᾶσανM: καθιστᾶσα cf. p. 1029c. ὅσσαὅσσα idem: ὅσα δὲ μὴ πεφίληκε Pind. Pyth. 1, 25Ζεύς, ἀτύζονται βοὰνβοᾶν meiΠιερίδων ἀίονταἀϊδοντα mei κατὰ Πίνδαρον.
