Ἡρωικός

Satırlar

660 – 661 662 – 663 663 – 664 664 – 665 665 – 666 666 – 668 668 – 668 669 – 669 670 – 671 671 – 672 673 – 674 674 – 675 676 – 677 677 – 678 678 – 679 679 – 680 681 – 681 682 – 683 683 – 684 684 – 684 685 – 685 686 – 687 687 – 687 688 – 688 689 – 689 690 – 690 691 – 692 692 – 692 693 – 693 694 – 694 695 – 695 696 – 696 697 – 697 698 – 698 699 – 699 700 – 700 701 – 701 702 – 702 703 – 703 704 – 704 705 – 705 706 – 706 707 – 707 708 – 708 709 – 709 710 – 710 711 – 711 712 – 712 713 – 713 714 – 715 715 – 715 716 – 716 717 – 717 718 – 718 719 – 719 720 – 720 721 – 721 722 – 722 723 – 724 724 – 724 725 – 725 726 – 726 727 – 727 728 – 729 729 – 729 730 – 731 731 – 732 732 – 733 733 – 733 734 – 734 735 – 735 736 – 737 737 – 737 738 – 738 739 – 740 740 – 741 742 – 742 743 – 743 744 – 745 745 – 745 746 – 746 747 – 748 748 – 748 749 – 750 750 – 750 751 – 751 752 – 752 753 – 753

Yunanca

740 ὑγιαίνεις, ξένε, οὑτωσὶ γιγνώσκων, καὶ ἐπειδὴ βούλει, ἄκουε· τὰ μὲν δὴ Κορινθίων ἐπὶ Μελικέρτῃ, τούτους γὰρ δὴ τοὺς ἀπὸ Σισύφου εἶπον, καὶ ὁπόσα οἱ αὐτοὶ δρῶσιν ἐπὶ τοῖς τῆς Μηδείας παισίν, οὓς ὑπὲρ τῆς Γλαύκης ἀπέκτειναν, θρήνῳ εἴκασται τελεστικῷ τε καὶ ἐνθέῳ, τοὺς μὲν γὰρ μειλίσσονται, τὸν δὲ ὑμνοῦσιν. ἐπὶ δὲ τῷ ἔργῳ τῷ περὶ τοὺς ἄνδρας ὑπὸ τῶν ἐν Λήμνῳ γυναικῶν ἐξ Ἀφροδίτης ποτὲ πραχθέντι καθαίρεται μὲν ἡ Λῆμνος καὶ καθʼ ἕνα τοῦ ἔτους καὶ σβέννυται τὸ ἐν αὐτῇ πῦρ ἐς ἡμέρας ἐννέα, θεωρὶς δὲ ναῦς ἐκ Δήλου πυρφορεῖ, κἂν ἀφίκηται πρὸ τῶν ἐναγισμάτων, οὐδαμοῦ τῆς Λήμνου καθορμίζεται, μετέωρος δὲ ἐπισαλεύει τοῖς ἀκρωτηρίοις, ἔς τε ὅσιον τὸ ἐσπλεῦσαι γένηται.

741 θεοὺς γὰρ χθονίους καὶ ἀπορρήτους καλοῦντες τότε καθαρόν, οἶμαι, τὸ πῦρ τὸ ἐν τῇ θαλάττῃ φυλάττουσιν, ἐπειδὰν δὲ ἡ θεωρὶς ἐσπλεύσῃ καὶ νείμωνται τὸ πῦρ ἔς τε τὴν ἄλλην δίαιταν ἔς τε τὰς ἐμπύρους τῶν τεχνῶν, καινοῦ τὸ ἐντεῦθεν βίου φασὶν ἄρχεσθαι. τὰ δὲ Θετταλικὰ ἐναγίσματα φοιτῶντα τῷ Ἀχιλλεῖ ἐκ Θετταλίας ἐχρήσθη Θετταλοῖς ἐκ Δωδώνης· ἐκέλευσε γὰρ δὴ τὸ μαντεῖον Θετταλοὺς ἐς Τροίαν πλέοντας θύειν ὅσα ἔτη τῷ Ἀχιλλεῖ καὶ σφάττειν τὰ μὲν ὡς θεῷ, τὰ δὲ ὡς ἐν μοίρᾳ τῶν κειμένων. καταρχὰς μὲν δὴ τοιάδε ἐγίγνετο· ναῦς ἐκ Θετταλίας μέλανα ἱστία ἠρμένη ἐς Τροίαν ἔπλει θεωροὺς μὲν δὶς ἑπτὰ ἀπάγουσα, ταύρους δὲ λευκόν τε καὶ μέλανα χειροήθεις ἄμφω καὶ ὕλην ἐκ Πηλίου, ὡς μηδὲν τῆς πόλεως δέοιντο καὶ πῦρ ἐκ Θετταλίας ἦγον καὶ σπονδὰς καὶ ὕδωρ τοῦ Σπερχειοῦ ἀρυσάμενοι, ὅθεν καὶ στεφάνους ἀμαραντίνους ἐς τὰ κήδη πρῶτοι Θετταλοὶ ἐνόμισαν, ἵνα, κἂν ἄνεμοι τὴν ναῦν ἀπολάβωσι, μὴ σαπροὺς ἐπιφέρωσι μηδʼ ἐξώρους. νυκτὸς μὲν δὴ καθορμίζεσθαι ἔδει καὶ πρὶν ἅψασθαι τῆς γῆς ὕμνον ἀπὸ τῆς νεὼς ᾅδειν ἐς τὴν Θέτιν ὧδε ξυγκείμενον· Θέτι κυανέα, Θέτι Πηλεία, ἃ τὸν μέγαν τέκες υἱόν, Ἀχιλλέα, τοῦ θνατὰ μὲν ὅσον φύσις ἤνεγκεν, Τροία λάχε, σᾶς δʼ ὅσον ἀθανάτου γενεᾶς παῖς ἔσπασε, πόντος ἔχει.

← Önceki 76 / 88 Sonraki →

Şifre Yenileme