Parodos
[Lyric-Scene 2]
ὦ Λάμαχʼ ἥρως, τῶν λόφων καὶ τῶν λόχων.
575
Ἡμιχόριον Α
ὦ Λάμαχʼ, οὐ γὰρ οὗτος ἅνθρωπος πάλαι
575
ἅπασαν ἡμῶν τὴν πόλιν κακορροθεῖ;
Λάμαχος
οὗτος σὺ τολμᾷς πτωχὸς ὢν λέγειν τάδε;
Δικαιόπολις
ὦ Λάμαχʼ ἥρως, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε,
εἰ πτωχὸς ὢν εἶπόν τι κἀστωμυλάμην.
Λάμαχος
τί δʼ εἶπας ἡμᾶς; οὐκ ἐρεῖς;
580
Δικαιόπολις
οὐκ οἶδά πω·
580
ὑπὸ τοῦ δέους γὰρ τῶν ὅπλων εἰλιγγιῶ.
ἀλλʼ ἀντιβολῶ σʼ ἀπένεγκέ μου τὴν μορμόνα.
Δικαιόπολις
παράθες νυν ὑπτίαν αὐτὴν ἐμοί.
Δικαιόπολις
φέρε νυν ἀπὸ τοῦ κράνους μοι τὸ πτερόν.
Λάμαχος
τουτὶ πτίλον σοι.
585
Δικαιόπολις
τῆς κεφαλῆς νύν μου λαβοῦ,
585
ἵνʼ ἐξεμέσω· βδελύττομαι γὰρ τοὺς λόφους.
Λάμαχος
οὗτος τί δράσεις; τῷ πτίλῳ μέλλεις ἐμεῖν;
Δικαιόπολις
εἰπέ μοι τίνος ποτὲ
ὄρνιθός ἐστιν; ἆρα κομπολακύθου;
Λάμαχος
οἴμʼ ὡς τεθνήξεις.
590
Δικαιόπολις
μηδαμῶς ὦ Λάμαχε·
590
οὐ γὰρ κατʼ ἰσχύν ἐστιν· εἰ δʼ ἰσχυρὸς εἶ,
τί μʼ οὐκ ἀπεψώλησας; εὔοπλος γὰρ εἶ.
Λάμαχος
ταυτὶ λέγεις σὺ τὸν στρατηγὸν πτωχὸς ὤν;
Δικαιόπολις
ἐγὼ γάρ εἰμι πτωχός;
Δικαιόπολις
ὅστις; πολίτης χρηστός, οὐ σπουδαρχίδης,
595
ἀλλʼ ἐξ ὅτου περ ὁ πόλεμος, στρατωνίδης,
