Parodos
[Lyric-Scene]
οὐ Βελλεροφόντης· ἀλλὰ κἀκεῖνος μὲν ἦν
Δικαιόπολις
χωλὸς προσαιτῶν στωμύλος δεινὸς λέγειν.
Εὐριπίδης
οἶδʼ ἄνδρα Μυσὸν Τήλεφον.
430
Δικαιόπολις
ναὶ Τήλεφον·
430
τούτου δὸς ἀντιβολῶ σέ μοι τὰ σπάργανα.
Εὐριπίδης
ὦ παῖ δὸς αὐτῷ Τηλέφου ῥακώματα.
κεῖται δʼ ἄνωθεν τῶν Θυεστείων ῥακῶν
Κηφισόφων
ἰδοὺ ταυτὶ λαβέ.
Δικαιόπολις
ὦ Ζεῦ διόπτα καὶ κατόπτα πανταχῇ,
435
ἐνσκευάσασθαί μʼ οἷον ἀθλιώτατον.
Εὐριπίδη, ʼπειδήπερ ἐχαρίσω ταδί,
κἀκεῖνά μοι δὸς τἀκόλουθα τῶν ῥακῶν,
τὸ πιλίδιον περὶ τὴν κεφαλὴν τὸ Μύσιον.
δεῖ γάρ με δόξαι πτωχὸν εἶναι τήμερον,
440
εἶναι μὲν ὅσπερ εἰμί, φαίνεσθαι δὲ μή·
τοὺς μὲν θεατὰς εἰδέναι μʼ ὃς εἴμʼ ἐγώ,
τοὺς δʼ αὖ χορευτὰς ἠλιθίους παρεστάναι,
ὅπως ἂν αὐτοὺς ῥηματίοις σκιμαλίσω.
Εὐριπίδης
δώσω· πυκνῇ γὰρ λεπτὰ μηχανᾷ φρενί.
445
Δικαιόπολις
εὐδαιμονοίης, Τηλέφῳ δʼ ἁγὼ φρονῶ.
εὖ γʼ οἷον ἤδη ῥηματίων ἐμπίμπλαμαι.
ἀτὰρ δέομαί γε πτωχικοῦ βακτηρίου.
Εὐριπίδης
τουτὶ λαβὼν ἄπελθε λαΐνων σταθμῶν.
Δικαιόπολις
ὦ θύμʼ, ὁρᾷς γὰρ ὡς ἀπωθοῦμαι δόμων,
450
πολλῶν δεόμενος σκευαρίων· νῦν δὴ γενοῦ
γλίσχρος προσαιτῶν λιπαρῶν τʼ. Εὐριπίδη
δός μοι σπυρίδιον διακεκαυμένον λύχνῳ.
Εὐριπίδης
τί δʼ ὦ τάλας σε τοῦδʼ ἔχει πλέκους χρέος;
Δικαιόπολις
χρέος μὲν οὐδέν, βούλομαι δʼ ὅμως λαβεῖν.
455
