Parodos
[Lyric-Scene]
λυπηρὸς ἴσθʼ ὢν κἀποχώρησον δόμων.
εὐδαιμονοίης, ὥσπερ ἡ μήτηρ ποτέ.
Εὐριπίδης
ἄπελθε νῦν μοι.
Δικαιόπολις
μἀλλά μοι δὸς ἓν μόνον
κοτυλίσκιον τὸ χεῖλος ἀποκεκρουσμένον.
Εὐριπίδης
φθείρου λαβὼν τόδʼ· ἴσθʼ ὀχληρὸς ὢν δόμοις.
460
Δικαιόπολις
οὔπω μὰ Δίʼ· οἶσθʼ οἷʼ αὐτὸς ἐργάζει κακά.
ἀλλʼ ὦ γλυκύτατʼ Εὐριπίδη τουτὶ μόνον
δός μοι χυτρίδιον σφογγίῳ βεβυσμένον.
Εὐριπίδης
ὦνθρωπʼ ἀφαιρήσει με τὴν τραγῳδίαν·
ἄπελθε ταυτηνὶ λαβών.
465
Δικαιόπολις
ἀπέρχομαι.
465
καίτοι τί δράσω; δεῖ γὰρ ἑνὸς οὗ μὴ τυχὼν
ἀπόλωλʼ. ἄκουσον ὦ γλυκύτατʼ Εὐριπίδη·
τουτὶ λαβὼν ἄπειμι κοὐ πρόσειμʼ ἔτι·
ἐς τὸ σπυρίδιον ἰσχνά μοι φυλλεῖα δός.
Εὐριπίδης
ἀπολεῖς μʼ. ἰδού σοι. φροῦδά μοι τὰ δράματα.
470
Δικαιόπολις
ἀλλʼ οὐκέτʼ, ἀλλʼ ἄπειμι. καὶ γάρ εἰμʼ ἄγαν
ὀχληρός, οὐ δοκῶν με κοιράνους στυγεῖν.
οἴμοι κακοδαίμων, ὡς ἀπόλωλʼ. ἐπελαθόμην
ἐν ᾧπέρ ἐστι πάντα μοι τὰ πράγματα.
Εὐριπίδιον ὦ φιλτάτιον καὶ γλυκύτατον,
475
κάκιστʼ ἀπολοίμην, εἴ τί σʼ αἰτήσαιμʼ ἔτι,
πλὴν ἓν μόνον, τουτὶ μόνον τουτὶ μόνον,
σκάνδικά μοι δὸς μητρόθεν δεδεγμένος.
Εὐριπίδης
ἁνὴρ ὑβρίζει· κλῇε πηκτὰ δωμάτων.
Δικαιόπολις
ὦ θύμʼ ἄνευ σκάνδικος ἐμπορευτέα.
480
ἆρʼ οἶσθʼ ὅσον τὸν ἀγῶνʼ ἀγωνιεῖ τάχα,
μέλλων ὑπὲρ Λακεδαιμονίων ἀνδρῶν λέγειν;
