Parodos
[Parodos 1]
τί ποτʼ οὐ πρὸ θυρῶν φαίνετʼ ἄρʼ ἡμῖν ὁ γέρων οὐδʼ ὑπακούει;
ἐμβάδας, ἢ προσέκοψʼ ἐν
275
τῷ σκότῳ τὸν δάκτυλόν που,
275
τὸ σφυρὸν γέροντος ὄντος;
ἦ μὴν πολὺ δριμύτατός γʼ ἦν τῶν παρʼ ἡμῖν,
καὶ μόνος οὐκ ἂν ἐπείθετʼ,
τάχα δʼ ἂν διὰ τὸν χθιζινὸν ἄνθρωπον, ὃς ἡμᾶς διεδύετʼ
τἀν Σάμῳ πρῶτος κατείποι,
εἶτʼ ἴσως κεῖται πυρέττων.
ἔστι γὰρ τοιοῦτος ἁνήρ.
285
ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀνίστασο μηδʼ οὕτω σεαυτὸν
τῶν προδόντων τἀπὶ Θρᾴκης·
[Parodos 2]
ἐθελήσεις τί μοι οὖν ὦ
Παίς
πάτερ, ἤν σού τι δεηθῶ;
Χορός
πάνυ γʼ ὦ παιδίον. ἀλλʼ εἰπέ,
καλόν; οἶμαι δέ σʼ ἐρεῖν ἀστραγάλους
295
