Parodos
[Choral]
ἥτις ἡ τιμή ʼστί σοι καρπουμένῳ τὴν Ἑλλάδα.
520
Φιλοκλέων
πάνυ γε, καὶ τούτοισί γʼ ἐπιτρέψαι ʼθέλω.
Φιλοκλέων
καὶ ξίφος γέ μοι δότε.
ἢν γὰρ ἡττηθῶ λέγων σου, περιπεσοῦμαι τῷ ξίφει.
Βδελυκλέων
εἰπέ μοι, τί δʼ ἤν, τὸ δεῖνα, τῇ διαίτῃ μὴ ʼμμένῃς;
Φιλοκλέων
μηδέποτε πίοιμʼ ἀκράτου μισθὸν ἀγαθοῦ δαίμονος.
525
[Agon]
νῦν δὴ τὸν ἐκ θἠμετέρου
Χορός
γυμνασίου δεῖ τι λέγειν
Βδελυκλέων
ἐνεγκάτω μοι δεῦρο τὴν κίστην τις ὡς τάχιστα.
ἀτὰρ φανεῖ ποῖός τις ὤν, ἢν ταῦτα παρακελεύῃ;
530
Χορός
μὴ κατὰ τὸν νεανίαν
εἴπερ, ὃ μὴ γένοιθʼ, οὗτός
535
Βδελυκλέων
καὶ μὴν ὅσʼ ἂν λέξῃ γʼ ἁπλῶς μνημόσυνα γράψομαι ʼγώ.
Φιλοκλέων
τί γὰρ φάθʼ ὑμεῖς, ἢν ὁδί με τῷ λόγῳ κρατήσῃ;
Χορός
οὐκέτι πρεσβυτῶν ὄχλος
540
χρήσιμος ἔστʼ οὐδʼ ἀκαρῆ·
σκωπτόμενοι δʼ ἐν ταῖς ὁδοῖς
θαλλοφόροι καλούμεθʼ, ἀντωμοσιῶν
ἀλλʼ ὦ περὶ τῆς πάσης μέλλων βασιλείας ἀντιλογήσειν
τῆς ἡμετέρας, νυνὶ θαρρῶν πᾶσαν γλῶτταν βασάνιζε.
Φιλοκλέων
καὶ μὴν εὐθύς γʼ ἀπὸ βαλβίδων περὶ τῆς ἀρχῆς ἀποδείξω
τῆς ἡμετέρας ὡς οὐδεμιᾶς ἥττων ἐστὶν βασιλείας.
