Parodos
[Lyric-Scene]
νὴ Δία, καὶ μὴ ποίει γʼ ἅπερ αἱ
Χορός
μοιχευόμεναι δρῶσι γυναῖκες.
980
καὶ γὰρ ἐκεῖναι παρακλίνασαι
τῆς αὐλείας παρακύπτουσιν,
κἄν τις προσέχῃ τὸν νοῦν αὐταῖς
κᾆτʼ ἢν ἀπίῃ παρακύπτουσιν.
985
τούτων σὺ ποίει μηδὲν ἔθʼ ἡμᾶς.
Τρυγαῖος
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἀπόφηνον ὅλην σαυτὴν
γενναιοπρεπῶς τοῖσιν ἐρασταῖς
ἡμῖν, οἵ σου τρυχόμεθʼ ἤδη
λῦσον δὲ μάχας καὶ κορκορυγάς,
ἵνα Λυσιμάχην σε καλῶμεν.
παῦσον δʼ ἡμῶν τὰς ὑπονοίας
αἷς στωμυλλόμεθʼ εἰς ἀλλήλους·
995
μεῖξον δʼ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας
τινὶ πρᾳοτέρᾳ κέρασον τὸν νοῦν·
καὶ τὴν ἀγορὰν ἡμῖν ἀγαθῶν
ἐμπλησθῆναι, μεγάλων σκορόδων,
1000
σικύων πρῴων, μήλων, ῥοιῶν.
δούλοισι χλανισκιδίων μικρῶν·
κἀκ Βοιωτῶν γε φέροντας ἰδεῖν
χῆνας νήττας φάττας τροχίλους·
καὶ Κωπᾴδων ἐλθεῖν σπυρίδας,
1005
καὶ περὶ ταύτας ἡμᾶς ἁθρόους
