Parodos
[Lyric-Scene]
Μορύχῳ Τελέᾳ Γλαυκέτῃ, ἄλλοις
Τρυγαῖος
τένθαις πολλοῖς· κᾆτα Μελάνθιον
ἥκειν ὕστερον ἐς τὴν ἀγοράν,
1010
τὰς δὲ πεπρᾶσθαι, τὸν δʼ ὀτοτύζειν,
εἶτα μονῳδεῖν ἐκ Μηδείας,
ὀλόμαν ὀλόμαν, ἀποχηρωθεὶς
τᾶς ἐν τεύτλοισι λοχευομένας·
τοὺς δʼ ἀνθρώπους ἐπιχαίρειν.
1015
ταῦτʼ ὦ πολυτίμητʼ εὐχομένοις ἡμῖν δίδου.
Οἰκέτης
λαβὲ τὴν μάχαιραν· εἶθʼ ὅπως μαγειρικῶς
Τρυγαῖος
οὐχ ἥδεται δήπουθεν Εἰρήνη σφαγαῖς,
οὐδʼ αἱματοῦται βωμός. ἀλλʼ εἴσω φέρων
1020
θύσας τὰ μηρἴ ἐξελὼν δεῦρʼ ἔκφερε,
χοὔτω τὸ πρόβατον τῷ χορηγῷ σῴζεται.
[Lyric-Scene 1]
σέ τοι θύρασι χρὴ μένοντα τοίνυν
Χορός
σχίζας δευρὶ τιθέναι ταχέως
τά τε πρόσφορα πάντʼ ἐπὶ τούτοις.
1025
Τρυγαῖος
οὔκουν δοκῶ σοι μαντικῶς τὸ φρύγανον τίθεσθαι;
Χορός
πῶς δʼ οὐχί; τί γάρ σε πέφευγʼ
ὅσα χρὴ σοφὸν ἄνδρα; τί δʼ οὐ
σὺ φρονεῖς ὁπόσα χρεών ἐστιν
Τρυγαῖος
ἡ σχίζα γοῦν ἐνημμένη τὸν Στιλβίδην πιέζει,
καὶ τὴν τράπεζαν οἴσομαι, καὶ παιδὸς οὐ δεήσει.
Χορός
τίς οὖν ἂν οὐκ ἐπαινέσειεν
ἄνδρα τοιοῦτον, ὅστις
1035
