Parodos
Σαλπιγγοποιός
οἴμοι καταγελᾷς.
1245
Τρυγαῖος
ἀλλʼ ἕτερον παραινέσω.
1245
τὸν μὲν μόλυβδον, ὥσπερ εἶπον, ἔγχεον,
ἐντευθενὶ δὲ σπαρτίοις ἠρτημένην
πλάστιγγα πρόσθες, καὐτό σοι γενήσεται
τὰ σῦκʼ ἐν ἀγρῷ τοῖς οἰκέταισιν ἱστάναι.
Κρανοποιός
ὦ δυσκάθαρτε δαῖμον ὥς μʼ ἀπώλεσας,
1250
ὅτʼ ἀντέδωκά γʼ ἀντὶ τῶνδε μνᾶν ποτέ·
καὶ νῦν τί δράσω; τίς γὰρ αὔτʼ ὠνήσεται;
Τρυγαῖος
πώλει βαδίζων αὐτὰ τοῖς Αἰγυπτίοις·
ἔστιν γὰρ ἐπιτήδεια συρμαίαν μετρεῖν.
Δορυξός
οἴμʼ ὦ κρανοποίʼ ὡς ἀθλίως πεπράγαμεν.
1255
Τρυγαῖος
οὗτος μὲν οὐ πέπονθεν οὐδέν.
ἔτʼ ἐστὶ τοῖσι κράνεσιν ὅ τι τις χρήσεται;
Τρυγαῖος
ἐὰν τοιαυτασὶ μάθῃ λαβὰς ποιεῖν,
ἄμεινον ἢ νῦν αὔτʼ ἀποδώσεται πολύ.
Κρανοποιός
ἀπίωμεν ὦ δορυξέ.
1260
Τρυγαῖος
μηδαμῶς γʼ, ἐπεὶ
1260
τούτῳ γʼ ἐγὼ τὰ δόρατα ταῦτʼ ὠνήσομαι.
Δορυξός
πόσον δίδως δῆτʼ;
Τρυγαῖος
εἰ διαπρισθεῖεν δίχα,
λάβοιμʼ ἂν αὔτʼ ἐς χάρακας ἑκατὸν τῆς δραχμῆς.
Δορυξός
ὑβριζόμεθα. χωρῶμεν ὦ τᾶν ἐκποδών.
Τρυγαῖος
νὴ τὸν Δίʼ, ὡς τὰ παιδίʼ ἤδη ʼξέρχεται
1265
οὐρησόμενα τὰ τῶν ἐπικλήτων δεῦρʼ, ἵνα
ἅττʼ ᾄσεται προαναβάληταί μοι δοκεῖ.
ἀλλʼ ὅ τι περ ᾄδειν ἐπινοεῖς ὦ παιδίον,
αὐτοῦ παρʼ ἐμὲ στὰν πρότερον ἀναβαλοῦ ʼνθαδί.
[Episode]
νῦν αὖθʼ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν ἀρχώμεθα—
1270
