Parodos
[Prologue]
τουτὶ μὲν ἄνδρες οὐδὲν ἡμῖν πρᾶγμά πω·
Τρυγαῖος
τὸ γὰρ κακὸν τοῦτʼ ἐστὶ τῆς Λακωνικῆς.
245
Πόλεμος
ὦ Μέγαρα Μέγαρʼ ὡς ἐπιτετρίψεσθʼ αὐτίκα
ἁπαξάπαντα καταμεμυττωτευμένα.
Τρυγαῖος
βαβαὶ βαβαιὰξ ὡς μεγάλα καὶ δριμέα
τοῖσι Μεγαρεῦσιν ἐνέβαλεν τὰ κλαύματα.
Πόλεμος
ἰὼ Σικελία καὶ σὺ δʼ ὡς ἀπόλλυσαι.
250
Τρυγαῖος
οἵα πόλις τάλαινα διακναισθήσεται.
Πόλεμος
φέρʼ ἐπιχέω καὶ τὸ μέλι τουτὶ τἀττικόν.
Τρυγαῖος
οὗτος παραινῶ σοι μέλιτι χρῆσθἀτέρῳ.
τετρώβολον τοῦτʼ ἐστί· φείδου τἀττικοῦ.
Πόλεμος
παῖ παῖ Κυδοιμέ.
255
Κύδοιμος
τί με καλεῖς;
255
Πόλεμος
κλαύσει μακρά.
255
ἕστηκας ἀργός; οὑτοσί σοι κόνδυλος.
Κύδοιμος
ὡς δριμύς. οἴμοι μοι τάλας ὦ δέσποτα.
μῶν τῶν σκορόδων ἐνέβαλες ἐς τὸν κόνδυλον;
Πόλεμος
οἴσεις ἀλετρίβανον τρέχων;
οὐκ ἔστιν ἡμῖν· ἐχθὲς εἰσῳκίσμεθα.
260
Πόλεμος
οὔκουν παρʼ Ἀθηναίων μεταθρέξει ταχὺ πάνυ;
Κύδοιμος
ἔγωγε νὴ Δίʼ· εἰ δὲ μή γε, κλαύσομαι.
Τρυγαῖος
ἄγε δὴ τί δρῶμεν ὦ πόνηρʼ ἀνθρώπια;
ὁρᾶτε τὸν κίνδυνον ἡμῖν ὡς μέγας·
εἴπερ γὰρ ἥξει τὸν ἀλετρίβανον φέρων,
265
τούτῳ ταράξει τὰς πόλεις καθήμενος.
ἀλλʼ ὦ Διόνυσʼ ἀπόλοιτο καὶ μὴ ʼλθοι φέρων.
