Parodos
Κύδοιμος
ἀπόλωλʼ Ἀθηναίοισιν ἁλετρίβανος,
ὁ βυρσοπώλης, ὃς ἐκύκα τὴν Ἑλλάδα.
270
Τρυγαῖος
εὖ γʼ ὦ πότνια δέσποινʼ Ἀθηναία ποιῶν
ἀπόλωλʼ ἐκεῖνος κἀν δέοντι τῇ πόλει,
ἢ πρίν γε τὸν μυττωτὸν ἡμῖν ἐγχέαι.
Πόλεμος
οὔκουν ἕτερον δῆτʼ ἐκ Λακεδαίμονος μέτει
Κύδοιμος
ταῦτʼ ὦ δέσποθʼ.
275
Πόλεμος
ἧκέ νυν ταχύ.
275
Τρυγαῖος
ὦνδρες τί πεισόμεσθα; νῦν ἀγὼν μέγας.
ἀλλʼ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθρᾴκῃ τυγχάνει
μεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλὸν
ἀποστραφῆναι τοῦ μετιόντος τὼ πόδε.
Κύδοιμος
οἴμοι τάλας, οἴμοι γε κἄτʼ οἴμοι μάλα.
280
Πόλεμος
τί ἔστι; μῶν οὐκ αὖ φέρεις;
καὶ τοῖς Λακεδαιμονίοισιν ἁλετρίβανος.
Κύδοιμος
ἐς τἀπὶ Θρᾴκης χωρία
χρήσαντες ἑτέροις αὐτὸν εἶτʼ ἀπώλεσαν.
Τρυγαῖος
εὖ γʼ εὖ γε ποιήσαντες ὦ Διοσκόρω.
285
ἴσως ἂν εὖ γένοιτο· θαρρεῖτʼ ὦ βροτοί.
Πόλεμος
ἀπόφερε τὰ σκεύη λαβὼν ταυτὶ πάλιν·
ἐγὼ δὲ δοίδυκʼ εἰσιὼν ποιήσομαι.
Τρυγαῖος
νῦν τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἥκει τὸ Δάτιδος μέλος,
ὃ δεφόμενός ποτʼ ᾖδε τῆς μεσημβρίας,
290
ὡς ἥδομαι καὶ χαίρομαι κεὐφραίνομαι.
νῦν ἐστιν ἡμῖν ὦνδρες Ἕλληνες καλὸν
ἀπαλλαγεῖσι πραγμάτων τε καὶ μαχῶν
