Parodos
Ἔποψ
ὄρνις ἀφʼ ἡμῶν τοῦ γένους τοῦ Περσικοῦ,
ὅσπερ λέγεται δεινότατος εἶναι πανταχοῦ
Ἐυελπίδης
ὦ νεοττὲ δέσποτα·
835
ὡς δʼ ὁ θεὸς ἐπιτήδειος οἰκεῖν ἐπὶ πετρῶν.
Πισθέταιρος
ἄγε νυν σὺ μὲν βάδιζε πρὸς τὸν ἀέρα
καὶ τοῖσι τειχίζουσι παραδιακόνει,
χάλικας παραφόρει, πηλὸν ἀποδὺς ὄργασον,
λεκάνην ἀνένεγκε, κατάπεσʼ ἀπὸ τῆς κλίμακος,
840
φύλακας κατάστησαι, τὸ πῦρ ἔγκρυπτʼ ἀεί,
κωδωνοφορῶν περίτρεχε καὶ κάθευδʼ ἐκεῖ·
κήρυκα δὲ πέμψον τὸν μὲν ἐς θεοὺς ἄνω,
ἕτερον δʼ ἄνωθεν ἆυ παρʼ ἀνθρώπους κάτω,
κἀκεῖθεν αὖθις παρʼ ἐμέ.
845
Ἐυελπίδης
σὺ δέ γʼ αὐτοῦ μένων
845
Πισθέταιρος
ἴθʼ ὦγάθʼ οἷ πέμπω σʼ ἐγώ.
οὐδὲν γὰρ ἄνευ σοῦ τῶνδʼ ἃ λέγω πεπράξεται.
ἐγὼ δʼ ἵνα θύσω τοῖσι καινοῖσιν θεοῖς,
τὸν ἱερέα πέμψοντα τὴν πομπὴν καλῶ.
παῖ παῖ, τὸ κανοῦν αἴρεσθε καὶ τὴν χέρνιβα.
850
[Lyric-Scene 1]
ὁμορροθῶ, συνθέλω,
προσόδια μεγάλα σεμνὰ προσιέναι θεοῖσιν,
ἅμα δὲ προσέτι χάριτος ἕνεκα προβάτιόν τι θύειν.
855
ἴτω ἴτω δὲ Πυθιὰς βοὰ θεῷ,
Πισθέταιρος
παῦσαι σὺ φυσῶν. Ἡράκλεις τουτὶ τί ἦν;
τουτὶ μὰ Δίʼ ἐγὼ πολλὰ δὴ καὶ δείνʼ ἰδὼν
860
οὔπω κόρακʼ εἶδον ἐμπεφορβειωμένον.
