Parodos
[Lyric-Scene 1]
πρὸς δὲ τοῖς Σκιάποσιν λίμνη
Χορός
τις ἔστʼ ἄλουτος οὗ
σφάγιʼ ἔχων κάμηλον ἀμνόν
τινʼ, ἧς λαιμοὺς τεμὼν ὥσπερ
1560
πρὸς τὸ λαῖτμα τῆς καμήλου
Ποσειδῶν
τὸ μὲν πόλισμα τῆς Νεφελοκοκκυγίας
1565
ὁρᾶν τοδὶ πάρεστιν, οἷ πρεσβεύομεν.
οὗτος τί δρᾷς; ἐπʼ ἀριστέρʼ οὕτως ἀμπέχει;
οὐ μεταβαλεῖς θοἰμάτιον ὧδʼ ἐπιδέξια;
τί ὦ κακόδαιμον; Λαισποδίας εἶ τὴν φύσιν;
ὦ δημοκρατία ποῖ προβιβᾷς ἡμᾶς ποτε,
1570
εἰ τουτονί γʼ ἐχειροτόνησαν οἱ θεοί;
Ποσειδῶν
οἴμωζε· πολὺ γὰρ δή σʼ ἐγὼ
ἑόρακα πάντων βαρβαρώτατον θεῶν.
ἄγε δὴ τί δρῶμεν Ἡράκλεις;
ἐμοῦ γʼ ὅτι τὸν ἄνθρωπον ἄγχειν βούλομαι,
1575
ὅστις ποτʼ ἔσθʼ ὁ τοὺς θεοὺς ἀποτειχίσας.
Ποσειδῶν
ἀλλʼ ὦγάθʼ ᾑρήμεσθα περὶ διαλλαγῶν
Ἡρακλῆς
διπλασίως μᾶλλον ἄγχειν μοι δοκεῖ.
Πισθέταιρος
τὴν τυρόκνηστίν τις δότω· φέρε σίλφιον·
