Parodos
[Choral]
φίλοισιν ὠφελεῖν ἔχειν;
Ἔποψ
λέγει μέγαν τινʼ ὄλβον οὔτε
σὰ γὰρ τὰ πάντα ταῦτα καὶ
τὸ τῇδε καὶ τὸ κεῖσε καὶ
425
Χορός
ἔνι σοφόν τι φρενί;
Ἔποψ
πυκνότατον κίναδος,
430
σόφισμα κύρμα τρῖμμα παιπάλημʼ ὅλον.
Χορός
λέγειν λέγειν κέλευέ μοι.
κλύων γὰρ ὧν σύ μοι λέγεις
Ἔποψ
ἄγε δὴ σὺ καὶ σὺ τὴν πανοπλίαν μὲν πάλιν
435
ταύτην λαβόντε κρεμάσατον τύχἀγαθῇ
ἐς τὸν ἰπνὸν εἴσω πλησίον τοὐπιστάτου·
σὺ δὲ τούσδʼ ἐφʼ οἷσπερ τοῖς λόγοις συνέλεξʼ ἐγὼ
Πισθέταιρος
μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ,
ἢν μὴ διάθωνταί γʼ οἵδε διαθήκην ἐμοὶ
440
ἥνπερ ὁ πίθηκος τῇ γυναικὶ διέθετο,
ὁ μαχαιροποιός, μήτε δάκνειν τούτους ἐμὲ
μήτʼ ὀρχίπεδʼ ἕλκειν μήτʼ ὀρύττειν —
Πισθέταιρος
οὔκ, ἀλλὰ τὠφθαλμὼ λέγω.
Πισθέταιρος
κατόμοσόν νυν ταῦτά μοι.
Χορός
ὄμνυμʼ ἐπὶ τούτοις, πᾶσι νικᾶν τοῖς κριταῖς
445
