Parodos
[Choral 1]
λαβεῖν μνᾶς ἢ δύʼ ἢ τρεῖς,
Χορός
ὡς † πόλλʼ ἔσω ʼστὶν†
ὅστις ἂν νυνὶ δανείσηται
1055
ἑστιᾶν δὲ μέλλομεν ξένους
δρας καλούς τε κἀγαθούς.
1060
κἄστιν ἔτʼ ἔτνος τι· καὶ δελφάκιον ἦν τί μοι,
καὶ τοῦτο τέθυχʼ, ὡς τὰ κρέʼ ἔδεσθʼ ἁπαλὰ καὶ καλά.
ἥκετʼ οὖν εἰς ἐμοῦ τήμερον· πρῲ δὲ χρὴ
τοῦτο δρᾶν λελουμένους αὔ-
τούς τε καὶ τὰ παιδίʼ, εἶτʼ εἴσω βαδίζειν,
1065
[Choral]
καὶ μὴν ἀπὸ τῆς Σπάρτης οἱδὶ πρέσβεις ἕλκοντες ὑπήνας
Χορός
χωροῦσʼ, ὥσπερ χοιροκομεῖον περὶ τοῖς μηροῖσιν ἔχοντες.
ἄνδρες Λάκωνες πρῶτα μέν μοι χαίρετε,
εἶτʼ εἴπαθʼ ἡμῖν πῶς ἔχοντες ἥκετε.
1075
Λάκων
τί δεῖ ποθʼ ὑμὲ πολλὰ μυσίδδειν ἔπη;
ὁρῆν γὰρ ἔξεσθʼ ὡς ἔχοντες ἵκομες.
Χορός
βαβαί· νενεύρωται μὲν ἥδε συμφορὰ
δεινῶς, †τεθερμῶσθαί γε† χεῖρον φαίνεται.
Λάκων
ἄφατα. τί κα λέγοι τις; ἀλλʼ ὅπᾳ σέλει
1080
παντᾷ τις ἐλσὼν ἁμὶν εἰράναν σέτω.
