Parodos
[Prologue]
τὰς συμφορὰς γὰρ οὐχὶ τοῖς τεχνάσμασιν
Ἀγάθων
φέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.
Μνησίλοχος
καὶ μὴν ού γʼ ὦ κατάπυγον εὐρύπρωκτος εἶ
200
οὐ τοῖς λόγοισιν ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.
Εὐριπίδης
τί δʼ ἔστιν ὅτι δέδοικας ἐλθεῖν αὐτόσε;
Ἀγάθων
κάκιον ἀπολοίμην ἂν ἢ σύ.
δοκῶν γυναικῶν ἔργα νυκτερείσια
κλέπτειν ὑφαρπάζειν τε θήλειαν Κύπριν.
205
Μνησίλοχος
ἰδού γε κλέπτειν· νὴ Δία βινεῖσθαι μὲν οὖν.
ἀτὰρ ἡ πρόφασίς γε νὴ Δίʼ εἰκότως ἔχει.
Εὐριπίδης
τί οὖν; ποιήσεις ταῦτα;
Εὐριπίδης
ὦ τρισκακοδαίμων ὡς ἀπόλωλʼ Εὐριπίδης.
Μνησίλοχος
ὦ φίλτατʼ ὦ κηδεστὰ μὴ σαυτὸν προδῷς.
210
Εὐριπίδης
πῶς οὖν ποιήσω δῆτα;
Μνησίλοχος
τοῦτον μὲν μακρὰ
κλάειν κέλευʼ, ἐμοὶ δʼ ὅ τι βούλει χρῶ λαβών.
Εὐριπίδης
ἄγε νυν ἐπειδὴ σαυτὸν ἐπιδίδως ἐμοί,
ἀτὰρ τί μέλλεις δρᾶν μʼ;
215
Εὐριπίδης
ἀποξυρεῖν ταδί,
215
Μνησίλοχος
ἀλλὰ πρᾶττʼ, εἴ σοι δοκεῖ.
ἢ μὴʼ πιδοῦνʼ ἐμαυτὸν ὤφελόν ποτε.
Εὐριπίδης
Ἀγάθων σὺ μέντοι ξυροφορεῖς ἑκάστοτε,
χρῆσόν τί νυν ἡμῖν ξυρόν.
