Parodos
[Lyric-Scene 2]
τρόπον τάλαινα κνησιᾷς·
δοκεῖς δέ μοι καὶ λάβδα κατὰ τοὺς Λεσβίους.
920
ἀλλʼ οὐκ ἄν ποθʼ ὑφαρπάσαιο
τἀμὰ παίγνια· τὴν δʼ ἐμὴν
ὥραν οὐκ ἀπολεῖς οὐδʼ ἀπολήψει.
Νεᾶνις
ᾆδʼ ὁπόσα βούλει καὶ παράκυφθʼ ὥσπερ γαλῆ·
οὐδεὶς γὰρ ὡς σὲ πρότερον εἴσεισʼ ἀντʼ ἐμοῦ.
925
Γραῦς Α
οὔκουν ἐπʼ ἐκφοράν γε.
Νεᾶνις
καινόν γʼ ὦ σαπρά.
Νεᾶνις
τί γὰρ ἂν γραῒ καινά τις λέγοι;
Γραῦς Α
οὐ τοὐμὸν ὀδυνήσει σε γῆρας.
ἥγχουσα μᾶλλον καὶ τὸ σὸν ψιμύθιον;
Γραῦς Α
τί μοι διαλέγει;
930
Νεᾶνις
σὺ δὲ τί διακύπτεις;
930
ᾄδω πρὸς ἐμαυτὴν Ἐπιγένει τὠμῷ φίλῳ.
Νεᾶνις
σοὶ γὰρ φίλος τίς ἐστιν ἄλλος ἢ Γέρης;
Γραῦς Α
δείξει γε καὶ σοί. τάχα γὰρ εἶσιν ὡς ἐμέ.
Νεᾶνις
ὁδὶ γὰρ αὐτός ἐστιν.
Νεᾶνις
νὴ Δίʼ ὦ φθίνυλλα σὺ
935
δείξει τάχʼ αὐτός, ὡς ἔγωγʼ ἀπέρχομαι.
Γραῦς Α
κἄγωγʼ, ἵνα γνῷς ὡς πολύ σου μεῖζον φρονῶ.
[Lyric-Scene]
εἴθʼ ἐξῆν παρὰ τῇ νέᾳ καθεύδειν,
Νεανίας
καὶ μὴ δʼει πρότερον διασποδῆσαι
