Parodos
[Lyric-Scene 2]
καὶ δή σοι λέγω.
Γραῦς Α
ἔδοξε ταῖς γυναιξίν, ἢν ἀνὴρ νέος
1015
νέας ἐπιθυμῇ, μὴ σποδεῖν αὐτὴν πρὶν ἂν
τὴν γραῦν προκρούσῃ πρῶτον· ἢν δὲ μὴ ʼθέλῃ
πρότερον προκρούειν ἀλλʼ ἐπιθυμῇ τῆς νέας,
ταῖς πρεσβυτέραις γυναιξὶν ἔστω τὸν νέον
ἕλκειν ἀνατεὶ λαβομένας τοῦ παττάλου.
1020
Νεανίας
οἴμοι Προκρούστης τήμερον γενήσομαι.
Γραῦς Α
τοῖς γὰρ νόμοις τοῖς ἡμετέροισι πειστέον.
Νεανίας
τί δʼ ἢν ἀφαιρῆταί μʼ ἀνὴρ τῶν δημοτῶν
ὑπὲρ μέδιμνόν ἐστʼ ἀνὴρ οὐδεὶς ἔτι.
1025
Νεανίας
ἐξωμοσία δʼ οὐκ ἔστιν;
Γραῦς Α
οὐ γὰρ δεῖ στροφῆς.
Νεανίας
ἀλλʼ ἔμπορος εἶναι σκήψομαι.
Νεανίας
τί δῆτα χρὴ δρᾶν;
Γραῦς Α
δεῦρʼ ἀκολουθεῖν ὡς ἐμέ.
Νεανίας
καὶ ταῦτʼ ἀνάγκη μοὐστί;
Νεανίας
ὑποστόρεσαί νυν πρῶτα τῆς ὀριγάνου
1030
καὶ κλήμαθʼ ὑπόθου συγκλάσασα τέτταρα,
καὶ ταινίωσαι καὶ παράθου τὰς ληκύθους,
ὕδατός τε κατάθου τοὔστρακον πρὸ τῆς θύρας.
Γραῦς Α
ἦ μὴν ἔτʼ ὠνήσει σὺ καὶ στεφάνην ἐμοί.
Νεανίας
νὴ τὸν Δίʼ ἤνπερ ᾖ γέ που τῶν κηρίνων·
1035
οἶμαι γὰρ ἔνδον διαπεσεῖσθαί σʼ αὐτίκα.
Νεᾶνις
ποῖ τοῦτον ἕλκεις;
Γραῦς Α
τὸν ἐμὸν αὐτῆς εἰσάγω.
