Parodos
Γραῦς
ὁ δʼ ἐπιτρέψων ἐστὶ τίς;
Νεανίας
οὐκ ἂν διαλεχθείην διεσπλεκωμένῃ
ὑπὸ μυρίων ἐτῶν γε καὶ τρισχιλίων.
Χρεμύλος
ὅμως δʼ ἐπειδὴ καὶ τὸν οἶνον ἠξίους
πίνειν, συνεκποτέʼ ἐστί σοι καὶ τὴν τρύγα.
1085
Νεανίας
ἀλλʼ ἔστι κομιδῇ τρὺξ παλαιὰ καὶ σαπρά.
Χρεμύλος
οὐκοῦν τρύγοιπος ταῦτα πάντʼ ἰάσεται.
Νεανίας
ἀλλʼ εἴσιθʼ εἴσω· τῷ θεῷ γὰρ βούλομαι
ἐλθὼν ἀναθεῖναι τοὺς στεφάνους τούσδʼ οὓς ἔχω.
Γραῦς
ἐγὼ δέ γʼ αὐτῷ καὶ φράσαι τι βούλομαι.
1090
Νεανίας
ἐγὼ δέ γʼ οὐκ εἴσειμι.
Χρεμύλος
θάρρει, μὴ φοβοῦ.
Νεανίας
πάνυ καλῶς τοίνυν λέγεις.
ἱκανὸν γὰρ αὐτὴν πρότερον ὑπεπίττουν χρόνον.
Γραῦς
βάδιζʼ· ἐγὼ δέ σου κατόπιν εἰσέρχομαι.
Χρεμύλος
ὡς εὐτόνως ὦ Ζεῦ βασιλεῦ τὸ γρᾴδιον
1095
ὥσπερ λεπὰς τῷ μειρακίῳ προσείχετο.
Καρίων
τίς ἔσθʼ ὁ κόπτων τὴν θύραν; τουτὶ τί ἦν;
οὐδεὶς ἔοικεν· ἀλλὰ δῆτα τὸ θύριον
φθεγγόμενον ἄλλως κλαυσιᾷ.
ὁ Καρίων, ἀνάμεινον.
1100
Καρίων
οὗτος εἰπέ μοι,
1100
σὺ τὴν θύραν ἔκοπτες οὑτωσὶ σφόδρα;
Ἑρμῆς
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἔμελλον· εἶτʼ ἀνέῳξάς με φθάσας.
ἀλλʼ ἐκκάλει τὸν δεσπότην τρέχων ταχύ,
ἒπειτα τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδία,
ἔπειτα τοὺς θεράποντας, εἶτα τὴν κύνα,
1105
ἔπειτα σαυτόν, εἶτα τὴν ὗν.
