4
Τυροῦς ἐρασιπλοκάμου γενεά· πραῢν δʼ Ἰάσων
4
μαλθακᾷ φωνᾷ ποτιστάζων ὄαρον
4
βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων· παῖ Ποσειδᾶνος Πετραίου,
4
ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι
4
κέρδος αἰνῆσαι πρὸ δίκας δόλιον, τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν ὅμως·
4
ἀλλʼ ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ θεμισσαμένους ὀργὰς ὑφαίνειν λοιπὸν ὄλβον.
4
εἰδότι τοι ἐρέω· μία βοῦς Κρηθεῖ τε μάτηρ
4
καὶ θρασυμήδεϊ Σαλμωνεῖ· τρίταισιν δʼ ἐν γοναῖς
4
ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες σθένος ἀελίου χρύσεον
4
λεύσσομεν. Μοῖραι δʼ ἀφίσταντʼ, εἴ τις ἔχθρα πέλει
4
ὁμογόνοις, αἰδῶ καλύψαι.
4
οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν
4
οὐδʼ ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ
4
καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημʼ ἀγρούς τε πάντας, τοὺς ἀπούραις
4
ἁμετέρων τοκέων νέμεαι, πλοῦτον πιαίνων·
4
κοὔ με πονεῖ τεὸν οἶκον ταῦτα πορσύνοντʼ ἄγαν·
4
ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθεΐδας
4
ἐγκαθίζων ἱππόταις εὔθυνε λαοῖς δίκας,
4
τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας
4
λῦσον ἄμμιν, μή τι νεώτερον ἐξ αὐτῶν ἀναστάῃ κακόν.
4
ὣς ἄρʼ ἔειπεν. ἀκᾷ δʼ ἀνταγόρευσεν καὶ Πελίας· ἔσομαι
4
τοῖος· ἀλλʼ ἤδη με γηραιὸν μέρος ἁλικίας
4
ἀμφιπολεῖ· σὸν δʼ ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει· δύνασαι δʼ ἀφελεῖν
4
μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι
4
Φρίξος ἐλθόντας πρὸς Αἰήτα θαλάμους,
4
δέρμα τε κριοῦ βαθύμαλλον ἄγειν, τῷ ποτʼ ἐκ πόντου σαώθη
4
ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων.
4
ταῦτά μοι θαυμαστὸς ὄνειρος ἰὼν φωνεῖ. μεμάντευμαι δʼ ἐπὶ Κασταλίᾳ,
4
εἰ μετάλλατόν τι. καὶ ὡς τάχος ὀτρύνει με τεύχειν ναὶ πομπάν.
4
τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον· καί τοι μοναρχεῖν