Πυθιονῖκαι

Satırlar

9 δεύτερος· ὅν ποτε Πίνδου κλεενναῖς ἐν πτυχαῖς

9 Ναῒς εὐφρανθεῖσα Πηνειοῦ λέχει Κρείοισʼ ἔτικτεν,

9 Γαίας θυγάτηρ. ὁ δὲ τὰν εὐώλενον

9 θρέψατο παῖδα Κυράναν· ἁ μὲν οὔθʼ ἱστῶν παλιμβάμους ἐφίλησεν ὁδούς,

9 οὔτε δείπνων οἰκοριᾶν μεθʼ ἑταιρᾶν τέρψιας,

9 ἀλλʼ ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις

9 φασγάνῳ τε μαρναμένα κεράϊζεν ἀγρίους

9 θῆρας, ἦ πολλάν τε καὶ ἡσύχιον

9 βουσὶν εἰρήναν παρέχοισα πατρῴαις, τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν

9 παῦρον ἐπὶ γλεφάροις

9 ὕπνον ἀναλίσκοισα ῥέποντα πρὸς ἀῶ.

9 κίχε νιν λέοντί ποτʼ εὐρυφαρέτρας

9 ὀμβρίμῳ μούναν παλαίοισαν

9 ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων.

9 αὐτίκα δʼ ἐκ μεγάρων Χείρωνα προσέννεπε φωνᾷ.

9 σεμνὸν ἄντρον, Φιλλυρίδα, προλιπὼν θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν

9 θαύμασον, οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ, μόχθου καθύπερθε νεᾶνις

9 ἦτορ ἔχοισα· φόβῳ δʼ οὐ κεχείμανται φρένες.

9 τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν; ποίας δʼ ἀποσπασθεῖσα φύτλας

9 ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων,

9 γεύεται δʼ ἀλκᾶς ἀπειράντου;

9 ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν,

9 ἦ ῥα; καὶ ἐκ λεχέων κεῖραι μελιηδέα ποίαν;

9 τὸν δὲ Κένταυρος ζαμενής, ἀγανᾷ χλαρὸν γελάσσαις ὀφρύϊ, μῆτιν ἑὰν

9 εὐθὺς ἀμείβετο· κρυπταὶ κλαΐδες ἐντὶ σοφᾶς Πειθοῦς ἱερᾶν φιλοτάτων,

9 Φοῖβε, καὶ ἔν τε θεοῖς τοῦτο κἀνθρώποις ὁμῶς

9 αἰδέοντʼ, ἀμφανδὸν ἁδείας τυχεῖν τὸ πρῶτον εὐνᾶς.

9 καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν,

9 ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ παρφάμεν τοῦτον λόγον. κούρας δʼ ὁπόθεν γενεὰν

9 ἐξερωτᾷς, ὦ ἄνα; κύριον ὃς πάντων τέλος

← Önceki 32 / 41 Sonraki →