Kitap 13
22
ἐστὶν δ’ ἑταίρα, ὡς Ἀντιφάνης φησὶν ἐν Ἀγροίκῳ, τῷ τρέφοντι συμφορά εὐφραίνεται γὰρ κακὸν ἔχων οἴκοι μέγα. διόπερ καὶ θρηνῶν τις αὑτὸν παράγεται ὑπὸ Τιμολέους ; ἐν Νεαίρᾳ· ἀλλ’ ἔγωγ’ ὁ δυστυχὴς Φρύνης ἐρασθεὶς ἡνίκ’ ἔτι τὴν κάππαριν συνέλεγεν οὔπω τ’ εἶχεν ὅσαπερ νῦν ἔχει πάμπολλ’ ἀναλίσκων ἐφ’ ἑκάστῳ τῆς θύρας ἀπεκλειόμην. καὶ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δ’ Ὀρεσταυτοκλείδης ὁ αὐτὸς Τιμοκλῆς φησι· περὶ δὲ τὸν πανάθλιον εὕδουσι γρᾶες, Νάννιον, Πλαγγών, Λύκα, Γνάθαινα, Φρύνη, Πυθιονίκη, Μυρρίνη, Χρυσίς, Κοναλίς, Ἱερόκλεια, Λοπάδιον. τούτων τῶν ἑταιρῶν καὶ Ἄμφις μνημονεύει ἐν Κουρίδι λέγων· τυφλὸς ὁ Πλοῦτος εἶναί μοι δοκεῖ, · ὅστις γε παρὰ ταύτην μὲν οὐκ εἰσέρχεται, παρὰ δὲ Σινώπῃ καὶ Λύκᾳ καὶ Ναννίῳ ἑτέραις τε τοιαύταισι παγίσι τοῦ βίου ἔνδον κάθητ’ ἀπόπληκτος οὐδ’ ἐξέρχεται.
