Kitap 2
28
ὁ δὲ μονοσιτῶν κεῖται παρ’ Ἀλέξιδι· ἐπὰν ἰδιώτην ἄνδρα μονοσιτοῦντ’ ἴδῃς ἢ μὴ ποθοῦντ’ ᾠδὰς ποιητὴν καὶ μέλη, τὸν μὲν ἰδιώτην τοῦ βίου τὸν ἥμισυν ἀπολωλεκέναι νόμιζε, τὸν δὲ τῆς τέχνης τὴν ἡμίσειαν ζῶσι δ’ ἀμφότεροι μόλις. Πλάτων οὐ μονοσιτῶν ἑκάστοτε ἀλλὰ κἀνίοτε δειπνῶν δὶς τῆς ἡμέρας. ὅτι νωγαλεύματα ἐκάλουν τὰ ἡδέα βρώματα, Ἀραρώς· τὰ κομψὰ μὲν δὴ ταῦτα νωγαλεύματα, Ἄλεξις· Θασίοις οἰναρίοις τῆς ἡμέρας τὸ λοιπὸν ὑποβρέχει μέρος καὶ νωγαλίζει. Ἀντιφάνης· βότρυς, ῥόας, φοίνικας, ἕτερα νώγαλα. ἀπόσιτον δ’ εἴρηκε Φιλωνίδης, αὐτόσιτον δὲ Κρώβυλος· παράσιτον αὐτόσιτον. ἀναρίστητον δ’ εἴρηκεν Εὔπολις. ἀναγκόσιτον δὲ Κράτης. καὶ Νικόστρατος δέ· μειράκιον.. κατὰ τύχην ὑποσκαφιόκαρτόν τι κεχλαμυδωμένον κατάγεις ἀναγκόσιτον. ἀριστόδειπνον δ’ εἶπεν Ἄλεξις· ἀφ’ ὧν γένοιτ’ ἂν ἡμῖν σύντομον ἀριστόδειπνον.
29
μετὰ ταῦτα ἀναστάντες κατεκλίνθημεν ὡς ἕκαστος ἤθελε, οὐ περιμείναντες ὀνομακλήτορα τὸν τῶν δείπνων ταξίαρχον. ὅτι καὶ τρίκλινοι οἶκοι καὶ τετράκλινοι καὶ ἑπτάκλινοι καὶ ἐννεάκλινοι καὶ κατὰ τοὺς ἑξῆς ἀριθμοὺς ἦσαν παρὰ τοῖς παλαιοῖς, Ἀντιφάνης · συναγαγὼν τρεῖς ὄντας εἰς τρίκλινον ὑμᾶς, Φρύνιχος· ἑπτάκλινος οἶκος ἦν καλός, εἶτ’ ἐννεάκλινος ἕτερος οἶκος. Εὔβουλος· θὲς ἑπτάκλινον. β. ἑπτάκλινος οὑτοσί. α. καὶ πέντε κλίνας Σικελικάς. β. λέγ’ ἄλλο τι. α, Σικελικὰ προσκεφάλαια πέντε. Ἄμφις· οὐχ ὑποστρώσεις ποτὲ τρίκλινον; Ἀναξανδρίδης· τρίκλινον δ’ εὐθέως συνήγετο καὶ συναυλίαι γερόντων.- ἀλλὰ ξενῶνας οἶγε καὶ ῥᾶνον δόμους στρώννυ τε κοίτας καὶ πυρὸς φλέξον μένος κρατῆρά τ’ αἴρου καὶ τὸν ἥδιστον κέρα.
