24
τὸ δὲ γενόμενον δεῖ ὑμᾶς ἀκοῦσαι· φανήσεται γὰρ ἀκόλουθον ὂν τῇ ἄλλῃ αὐτῶν ἐπιβουλῇ. τὸν μὲν γὰρ παῖδα, ὅνπερ ἀρτίως εἶπον, ἔπεμπέ μοι λέγοντα ὅτι οὐκ ἂν συνείη μοι, εἰ μὴ λύσομαιεἰ μὴ λύσομαι Kenyon: ἂν μὴ ὠνῶμαι Weil. αὐτοῦ τὸν πατέρα καὶ τὸν ἀδελφόν.ἀδελφόν Weil. ἤδη δʼ ἐμοῦ ὡμολογηκότος αὐτῶν καταθήσειν, τριῶν ὄντων, τὸ ἀργύριον,ἀργύριονRevillout. προςελθὼν ὁ Ἀθηνογένης πρός τιναςτιναςDiels. τῶν φίλων τῶν ἐμῶν
25
τί βούλεται, ἔφη, ἐπικρατὴςἐβούλετο γενόμενος ἐπικρατὴςKenyon. πράγματα ἔχειν ᾧ ἔξεστι λαβόντι τὸν παῖδα χρῆσθαιPostχρῆσθαι add. ὅ τι ἂν ἐθέλῃHager.τὴν μὲν συκοφαντίανἐποιεῖτο τῷ δὲ λἀδικημάτων καἐπίστευσα ὡς ετὸν μὲν παῖδα διν οὐκ ἤθελον οὖν τετταράκοντα μνᾶςπέντε τάλαντατετταράκονταusque adτάλανταDiels. Desunt versus duo.
26
Column 12 οὔτε μυροπώληςColl. 12 et 13 plerumque restituit Blass: οὔτε μυροπώλης Diels. εἰμὶ οὔτʼ ἄλλην τέχνην ἐργάζομαι, ἀλλʼ ἅπερ ὁ πατήρ μοι ἔδωκεν χωρίαταῦταταῦτα Jensen. γεωργῶ, πρὸς δὲ τούτων εἰς τὴν ὠνὴν ἐνεσείσθην. πότερα γὰρ εἰκός ἐςτιν, ὦ Ἀθηνόγενες, ἐμὲ τῆς σῆς τέχνηςτέχνηςWeil. ἐπιθυμῆσαι, ἧς οὐκ ἤμην ἔμπειρος, ἤ σε καὶ τὴν ᾔ σε καὶ τὴν Weil. ἑταίραν τοῖς ἐμοῖς ἐπιβουλεῦσαι; ἐπιβουλεῦσαι Diels. ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι ὑμᾶς. διόπερ, ἄνδρες δικασταί, ἐμοὶ μὲν ἂν εἰκότως συγγνώμην ἔχοιτʼ ἀπατηθῆναι ἔχοιτ’ ἀπατηθῆναι de *ricci, qui ὑπ’ Ἀντιγόνας addit. καὶ ἀτυχῆσαι τοιούτῳ ἀνθρώπῳ περιπεσόνταπεριπεσόντα Diels. Ἀθηνογένει δὲ .. Ἀθηνογένει δὲ Hager, qui ὀργίζοισθε addit. *huc inserunt quidam editores fragmentum extremae alicuius columnae quod ad finem orationis dedi. Desunt versus fere sedecim.
27
Column 13 ενεπάντα ἕνεκα πάθη πάντα Colin. ἐμοὶ εἶναι, τὰ δὲ τῆς ἀπάτης κέρδη αὐτῷ ἀπάτης κέρδη αὐτῷ Revillout. · καὶ τὸν μὲν Μίδαν τὸν τολξαι, τολμῶντα συμπρᾶξαι Vogt. ὃν ἄκων φησὶν ἀπολῦσαι, τοῦτονλαβεῖν, τοῦτον συγχωρῶ λαβεῖν Blass. τοῦ δὲ παιδὸς ὃν τότε προῖκά μοί φησινφησινBlass:ἔφηKenyon. διδόναι, νῦν αὐτὸν λαβεῖν ἀργύριον πολὺ πλεῖον τῆς ἀξίας, οὐχ ὥστε ἐμὸν εἶναι, ἀλλʼ ὥστε ὑφʼ ὑμῶν τῇ ψήφῳ ἐλεύθερον ἀφίεσθαι.ἀφίεσθαιJenson:ἀφεθῆναιBlass.
