Πρὸς Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς

Satırlar

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 6 7 – 7 8 – 8 9 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 15 15 – 15 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 19 20 – 20 21 – 21 22 – 22 23 – 23 24 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 27 28 – 28 29 – 29 30 – 30 31 – 31 32 – 32 33 – 33 34 – 34 35 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 38 39 – 39 40 – 40 41 – 41 42 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 52 – 52 53 – 53 54 – 54 55 – 55 56 – 56 57 – 57 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61 62 – 62 63 – 63 64 – 64 65 – 65 66 – 66 67 – 67 68 – 68 69 – 69 70 – 70 71 – 71 72 – 72 73 – 73 74 – 74 75 – 75 76 – 76 77 – 77 78 – 78 79 – 79 80 – 81 81 – 81 82 – 82 83 – 83 84 – 84 85 – 85 86 – 86 87 – 87 88 – 88 89 – 89 90 – 90 91 – 91 92 – 92 93 – 93 94 – 94 95 – 95 96 – 96 97 – 97 98 – 98 99 – 99 100 – 100 101 – 101 102 – 102 103 – 103 104 – 104 105 – 105 106 – 106 107 – 107 108 – 108 109 – 109 110 – 111 111 – 111 112 – 112 113 – 113 114 – 114 115 – 115

Yunanca

115 οὐχ οἷς καλοῦνταί φημι, πλὴν εἴ τις καὶ τοῦτο προστίθησιν, ἀλλʼ οἷς γε χρώμενοι ταῦτα σοφίζονται, τοσοῦτόν μοι πρὸς τούτους ἀποκεκρίσθω, ὅτι ῥητορικῇ παρὰ πόδας διδόασι τὴν δίκην. πρὸς δὲ Πλάτωνα τὸν τῶν ῥητόρων πατέρα καὶ διδάσκαλον ἀναγκαῖον ἦν ὥσπερ φιλοτησίαν προλαβόντα ἀντιπληρώσασθαι. δέχοιτο δὲ γενναίως, ὅτι καὶ προὔπιεν· ἐπεὶ καὶ τὸν βαλόντα μὴ δεῖ ἐκφυγεῖν. παρὰ δὲ τῶν ἄλλων ἡμῖν συγγνώμη δικαίως ἂν εἴη, τοὺς λογίους θεοὺς εἰ Πλάτωνος τοῦ καλοῦ περὶ πλείονος ποιούμεθα. ἐξαιρεῖται δὲ ἡμᾶς αἰτίας καὶ ὁ πάντα ἄριστος Ἀσκληπιὸς, ψῆφον οὐκ ἄτιμον οὐδὲ αὐτὸς διδοὺς, τὰ μὲν ἐν μέτροις, τὰ δὲ οὑτωσὶ πεζῇ.

← Önceki 115 / 115 →

Şifre Yenileme