Ἀλκιβιάδης αʹ

Satırlar

103 – 104 104 – 104 105 – 105 106 – 106 107 – 107 107 – 108 108 – 109 109 – 110 110 – 111 111 – 112 112 – 113 113 – 113 114 – 114 114 – 115 115 – 116 116 – 116 116 – 117 117 – 118 118 – 119 119 – 120 120 – 121 121 – 121 122 – 122 123 – 123 124 – 124 124 – 125 125 – 126 126 – 127 127 – 127 128 – 128 128 – 129 129 – 129 129 – 130 130 – 131 131 – 132 132 – 133 133 – 134 134 – 134 134 – 135 135 – 135

İngilizce Yunanca

104 ΑΛ. καὶ ἴσως γε, ὦ Σώκρατες, οὐκ οἶσθʼ ὅτι σμικρόν με ἔφθης. ἐγὼ γάρ τοι ἐν νῷ εἶχον πρότερός σοι προσελθὼν αὐτὰ ταῦτʼ ἐρέσθαι, τί ποτε βούλει καὶ εἰς τίνα ἐλπίδα βλέπων ἐνοχλεῖς με, ἀεὶ ὅπου ἂν ὦ ἐπιμελέστατα παρών· τῷ ὄντι γὰρ θαυμάζω ὅτι ποτʼ ἐστὶ τὸ σὸν πρᾶγμα, καὶ ἥδιστʼ ἂν πυθοίμην.

104 ΣΩ. ἀκούσῃ μὲν ἄρα μου, ὡς τὸ εἰκός, προθύμως, εἴπερ, ὡς φῄς, ἐπιθυμεῖς εἰδέναι τί διανοοῦμαι, καὶ ὡς ἀκουσομένῳ καὶ περιμενοῦντι λέγω.

104 ΑΛ. πάνυ μὲν οὖν· ἀλλὰ λέγε.

104 ΣΩ. ὅρα δή· οὐ γάρ τοι εἴη ἂν θαυμαστὸν εἰ, ὥσπερ μόγις ἠρξάμην, οὕτω μόγις καὶ παυσαίμην.

104 ΑΛ. ὠγαθὲ λέγε· ἀκούσομαι γάρ.